دراودان در فارکس میزان افت ارزش حساب معاملاتی از بالاترین نقطه آن (سقف) تا پایین ترین نقطه بعدی (کف) است. این عدد نشان می دهد یک معامله گر یا یک استراتژی در بدترین دوره خود چه مقدار از سرمایه را در معرض زیان قرار داده است.
اهمیت دراودان در این است که سود را بدون در نظر گرفتن ریسک ارزیابی نمی کند. دو استراتژی با سود سالانه برابر، اگر یکی ۸ درصد و دیگری ۴۵ درصد دراودان داشته باشد، از نظر ریسک تفاوت زیادی دارند. در ادامه انواع دراودان، فرمول دقیق هر کدام، نحوه خواندن آن در متاتریدر، قوانین دراودان در حساب های پراپ و روش های عملی کنترل آن را بررسی می کنیم.
دراودان در فارکس به زبان ساده
هر زمان ارزش حساب شما کمتر از بالاترین مقداری باشد که تا آن لحظه ثبت کرده است، حساب در وضعیت دراودان قرار دارد. این وضعیت تا زمانی ادامه دارد که حساب دوباره به سقف قبلی برسد یا از آن عبور کند.
دراودان لزوما نتیجه چند ضرر پشت سر هم نیست. ترکیبی از معاملات سودده و زیان ده هم می تواند حساب را از سقف دور نگه دارد. برای مثال، دو معامله زیان ده، یک معامله سودده کوچک و دو معامله زیان ده دیگر، در مجموع یک دوره دراودان را تشکیل می دهند.
دراودان معمولا به دو شکل بیان می شود:
مبلغی: سقف حساب منهای کف بعدی، بر حسب ارز حساب
درصدی: (سقف منهای کف) تقسیم بر سقف، ضرب در ۱۰۰
شکل درصدی برای مقایسه حساب ها یا استراتژی هایی با سرمایه متفاوت کاربرد بیشتری دارد.
دراودان با ضرر و برداشت از حساب چه فرقی دارد؟
ضرر به نتیجه یک معامله مشخص اشاره می کند، اما دراودان مسیر کلی حساب را از سقف تا کف می سنجد. یک ضرر ۲۰۰ دلاری اگر بلافاصله با سود جبران شود، تقریبا اثری روی دراودان ندارد. اما چند ضرر کوچک که پشت سر هم ثبت شوند، می توانند دراودان بزرگی ایجاد کنند.
برداشت وجه از حساب هم دراودان محسوب نمی شود. دراودان فقط برای کاهش ارزش حساب در اثر زیان معاملاتی به کار می رود. به همین دلیل، تستر استراتژی متاتریدر ۵ پس از هر برداشت، محاسبه دراودان را از نو شروع می کند و بزرگ ترین مقدار ثبت شده را در گزارش نهایی نگه می دارد.
دراودان شناور و دراودان ثبت شده: نقش بالانس و اکوئیتی
دراودان را می توان بر اساس دو عدد متفاوت حساب کرد:
دراودان بر اساس بالانس: فقط معاملات بسته شده را در نظر می گیرد. به این نوع، دراودان ثبت شده یا ثابت (Fixed Drawdown) هم گفته می شود.
دراودان بر اساس اکوئیتی: سود و زیان پوزیشن های باز را هم لحاظ می کند. افت ناشی از پوزیشن های باز، دراودان شناور (Floating Drawdown) نام دارد.
این تفاوت در عمل اهمیت زیادی دارد. فرض کنید پوزیشنی را باز کرده اید که در طول مسیر ۸۰۰ دلار زیان شناور ایجاد کرده و در نهایت با ۵۰ دلار سود بسته شده است. گزارش بالانس هیچ افتی نشان نمی دهد، اما حساب در عمل ۸۰۰ دلار افت را تجربه کرده است.
اگر حساب پیش از بازگشت قیمت به سطح استاپ اوت می رسید، همان زیان شناور به زیان قطعی تبدیل می شد. به همین دلیل دراودان اکوئیتی تصویر واقعی تری از ریسک ارائه می دهد. اغلب پراپ فرم ها هم محدودیت های خود را بر اساس اکوئیتی اعمال می کنند.
انواع دراودان و فرمول محاسبه هر کدام
تعاریف دراودان در منابع آموزشی یکسان نیست و همین موضوع باعث سردرگمی می شود. مبنای این بخش، تعاریف رسمی گزارش تست استراتژی در متاتریدر ۵ است؛ چون عددی که معامله گران در عمل می بینند از همین پلتفرم استخراج می شود.
دراودان مطلق (Absolute Drawdown)
دراودان مطلق فاصله سپرده اولیه تا پایین ترین سطحی است که حساب زیر آن سپرده تجربه کرده است.
فرمول: سپرده اولیه منهای کمترین ارزش حساب زیر سپرده اولیه
این معیار فقط به سپرده اولیه نگاه می کند. اگر حساب هرگز زیر سپرده اولیه نرود، دراودان مطلق صفر است؛ حتی اگر پس از دو برابر شدن، نیمی از ارزش خود را از دست بدهد. به همین دلیل، دراودان مطلق به تنهایی معیار مناسبی برای سنجش ریسک یک استراتژی نیست. کاربرد اصلی آن پاسخ به این سؤال است که حساب در بدترین حالت چقدر از سرمایه اولیه فاصله گرفته است.
دراودان حداکثری (Maximal Drawdown)
دراودان حداکثری بزرگ ترین افت پولی حساب از یک سقف محلی تا کف بعدی آن است. در متاتریدر، این عدد به ارز حساب نمایش داده می شود و درصد متناظر آن داخل پرانتز می آید.
فرمول: بزرگ ترین مقدار (سقف محلی منهای کف بعدی) در کل دوره
دراودان نسبی (Relative Drawdown)
دراودان نسبی بزرگ ترین افت درصدی حساب از یک سقف محلی تا کف بعدی است. در متاتریدر، این عدد به درصد نمایش داده می شود و مبلغ متناظر آن داخل پرانتز می آید.
فرمول: بزرگ ترین مقدار [(سقف محلی منهای کف بعدی) تقسیم بر سقف محلی] × ۱۰۰
نکته ای که معمولا نادیده گرفته می شود این است که دراودان حداکثری و نسبی ممکن است از دو دوره افت متفاوت به دست آیند. یک افت ۲۰ درصدی در ابتدای کار، وقتی حساب کوچک تر بوده، ممکن است از نظر مبلغی کمتر از یک افت ۱۳ درصدی در زمانی باشد که حساب بزرگ تر شده است. در بخش مثال عددی این حالت را با عدد نشان داده ایم.
دراودان زمانی (مدت بازیابی)
دراودان فقط عمق افت نیست؛ طول آن هم اهمیت دارد. دراودان زمانی (Drawdown Duration) فاصله زمانی بین ثبت یک سقف تا رسیدن دوباره حساب به همان سقف است.
استراتژی ای با دراودان ۱۰ درصدی که بازیابی آن هشت ماه طول می کشد، از نظر روانی و عملی ممکن است دشوارتر از استراتژی ای با دراودان ۱۵ درصدی باشد که در سه هفته جبران می شود. معامله گرانی که از سود ترید هزینه زندگی خود را تأمین می کنند، باید به این معیار توجه ویژه داشته باشند.
مقایسه انواع دراودان
| نوع دراودان | نقطه مبنا | واحد نمایش در متاتریدر | چه سؤالی را پاسخ می دهد؟ |
|---|---|---|---|
| مطلق | سپرده اولیه | مبلغ | حساب در بدترین حالت چقدر زیر سرمایه اولیه رفته است؟ |
| حداکثری | سقف محلی | مبلغ (درصد در پرانتز) | بزرگ ترین افت پولی از یک سقف چقدر بوده است؟ |
| نسبی | سقف محلی | درصد (مبلغ در پرانتز) | بزرگ ترین افت درصدی از یک سقف چقدر بوده است؟ |
| زمانی | سقف قبلی | زمان | بازگشت به سقف قبلی چقدر طول کشیده است؟ |
مثال عددی: محاسبه هر سه نوع دراودان روی یک حساب
برای اینکه تفاوت انواع دراودان روشن شود، مسیر یک حساب فرضی را دنبال می کنیم. این مثال فرضی است و فقط برای نمایش محاسبه طراحی شده است.
| مرحله | ارزش حساب (دلار) | توضیح |
|---|---|---|
| شروع | ۱۰,۰۰۰ | سپرده اولیه |
| افت اول | ۹,۰۰۰ | کمترین سطح زیر سپرده اولیه |
| سقف اول | ۱۲,۰۰۰ | رشد حساب |
| افت دوم | ۹,۶۰۰ | کف پس از سقف اول |
| سقف دوم | ۳۰,۰۰۰ | رشد قابل توجه حساب |
| افت سوم | ۲۶,۰۰۰ | کف پس از سقف دوم |
دراودان مطلق: ۱۰,۰۰۰ منهای ۹,۰۰۰ برابر با ۱,۰۰۰ دلار. حساب پس از این مرحله دیگر زیر سپرده اولیه نرفته است، پس این عدد تغییر نمی کند.
دوره های افت از سقف:
افت اول: از ۱۰,۰۰۰ به ۹,۰۰۰، یعنی ۱,۰۰۰ دلار یا ۱۰ درصد
افت دوم: از ۱۲,۰۰۰ به ۹,۶۰۰، یعنی ۲,۴۰۰ دلار یا ۲۰ درصد
افت سوم: از ۳۰,۰۰۰ به ۲۶,۰۰۰، یعنی ۴,۰۰۰ دلار یا حدود ۱۳.۳ درصد
دراودان حداکثری: ۴,۰۰۰ دلار (۱۳.۳ درصد)، چون بزرگ ترین افت پولی مربوط به افت سوم است.
دراودان نسبی: ۲۰ درصد (۲,۴۰۰ دلار)، چون بزرگ ترین افت درصدی مربوط به افت دوم است.
این مثال نشان می دهد چرا نباید فقط به یک عدد دراودان اکتفا کرد. اگر معامله گری فقط دراودان حداکثری را گزارش کند، ممکن است شدیدترین افت درصدی حساب پنهان بماند.
چرا جبران دراودان سخت تر از ایجاد آن است؟
هر چه دراودان عمیق تر شود، درصد سود لازم برای بازگشت به سقف قبلی با سرعت بیشتری افزایش می یابد. دلیل آن ساده است: بعد از افت، سود روی سرمایه کوچک تری محاسبه می شود.
فرمول سود لازم برای جبران: درصد دراودان تقسیم بر (۱۰۰ منهای درصد دراودان)، ضرب در ۱۰۰
| دراودان | سود لازم برای بازگشت به سقف |
|---|---|
| ۵٪ | ۵.۳٪ |
| ۱۰٪ | ۱۱.۱٪ |
| ۲۰٪ | ۲۵٪ |
| ۳۰٪ | ۴۲.۹٪ |
| ۴۰٪ | ۶۶.۷٪ |
| ۵۰٪ | ۱۰۰٪ |
| ۶۰٪ | ۱۵۰٪ |
| ۷۰٪ | ۲۳۳.۳٪ |
| ۸۰٪ | ۴۰۰٪ |
| ۹۰٪ | ۹۰۰٪ |
تا حدود ۲۰ درصد، رابطه دراودان و سود لازم تقریبا خطی است. پس از آن، شیب منحنی به شدت افزایش می یابد. این همان دلیلی است که معامله گران حرفه ای ترجیح می دهند دراودان را در محدوده کنترل شده نگه دارند، نه اینکه پس از افت بزرگ برای جبران ضرر در فارکس ریسک خود را افزایش دهند.
دراودان را در متاتریدر کجا ببینیم و چطور بخوانیم؟
متاتریدر ۵ دراودان را در دو جا گزارش می کند: گزارش تستر استراتژی (Strategy Tester) و گزارش معاملاتی حساب. در گزارش تستر، شش عدد اصلی مربوط به دراودان دیده می شود:
Balance Drawdown Absolute، Maximal و Relative
Equity Drawdown Absolute، Maximal و Relative
سه عدد اول بر اساس معاملات بسته شده و سه عدد دوم با احتساب پوزیشن های باز محاسبه می شوند. در ارزیابی یک استراتژی یا اکسپرت، اعداد اکوئیتی معمولا دقیق ترند؛ چون زیان شناوری را که در بالانس دیده نمی شود هم نشان می دهند.
در کنار این اعداد، شاخص ریکاوری فاکتور (Recovery Factor) هم گزارش می شود. این شاخص از تقسیم سود خالص بر دراودان حداکثری پولی به دست می آید. هر چه این عدد بزرگ تر باشد، استراتژی نسبت به افتی که تجربه کرده سود بیشتری ساخته است.
اگر می خواهید عملکرد یک حساب واقعی را بررسی کنید، استیتمنت حساب را از متاتریدر بگیرید و اعداد دراودان را در کنار سود خالص بررسی کنید. یک گزارش با سود بالا اما دراودان اکوئیتی بسیار بزرگ، معمولا نشانه ریسک پنهان است.
چه میزان دراودان قابل قبول است؟
عدد واحد و پذیرفته شده ای برای دراودان قابل قبول وجود ندارد. پاسخ به سبک معاملاتی، هدف حساب، تحمل روانی معامله گر و قوانین حساب (مثلا قوانین پراپ) بستگی دارد. با این حال، در منابع آموزشی چند محدوده رایج دیده می شود:
بسیاری از معامله گران خرد، دراودان ۱۰ تا ۲۰ درصدی از سقف حساب را محدوده ای می دانند که پس از آن باید معاملات متوقف و روش بازبینی شود.
معامله گران محافظه کار معمولا محدوده پایین تری، حدود ۵ تا ۱۰ درصد، را هدف قرار می دهند.
در حساب های پراپ، حد مجاز را خود پراپ فرم تعیین می کند و این حد معمولا سخت گیرانه تر از سلیقه شخصی معامله گر است.
این اعداد قانون نیستند و فقط نقطه شروعی برای تصمیم گیری اند. معیار دقیق تر این است که دراودان واقعی خود را با دراودان مورد انتظار استراتژی مقایسه کنید. اگر بک تست یک استراتژی حداکثر ۱۲ درصد دراودان نشان داده و حساب واقعی شما به ۲۵ درصد رسیده است، احتمالا اجرای استراتژی، شرایط بازار یا اندازه پوزیشن تغییر کرده است. این وضعیت به بررسی نیاز دارد.
دراودان در حساب های پراپ
در پراپ تریدینگ، دراودان فقط یک شاخص ارزیابی نیست، بلکه قانون حساب است. عبور از حد دراودان معمولا به معنای رد شدن در چالش یا بسته شدن حساب فاندد است. پراپ فرم ها معمولا دو محدودیت اصلی تعیین می کنند.
دراودان روزانه (Daily Drawdown)
دراودان روزانه سقف زیانی است که حساب در یک روز معاملاتی مجاز به تجربه آن است. مبنای محاسبه آن در پراپ فرم های مختلف یکسان نیست. برخی آن را از بالانس ابتدای روز حساب می کنند و برخی از عدد بزرگ تر میان بالانس و اکوئیتی ابتدای روز. زمان شروع روز معاملاتی (بر اساس ساعت سرور) هم بین شرکت ها متفاوت است.
دراودان کلی ثابت و دراودان کلی شناور
دراودان کلی (Max Loss) حداکثر افت مجاز در کل عمر حساب است و به دو شکل رایج اعمال می شود:
ثابت (Static): حد زیان بر اساس بالانس اولیه تعیین می شود و جابه جا نمی شود.
شناور یا دنباله دار (Trailing): حد زیان همراه با سقف حساب بالا می رود. در بسیاری از مدل ها، این حد پس از رسیدن به سطحی مشخص (مثلا بالانس اولیه) ثابت می شود. جزئیات این قانون در هر پراپ فرم متفاوت است.
مثال فرضی: حساب پراپ ۱۰,۰۰۰ دلاری با دراودان روزانه ۵ درصد و دراودان کلی ثابت ۱۰ درصد را در نظر بگیرید. فرض کنید دراودان روزانه از بالانس ابتدای روز محاسبه می شود.
حد دراودان کلی: اکوئیتی نباید به ۹,۰۰۰ دلار یا کمتر برسد.
اگر بالانس ابتدای یک روز ۱۰,۴۰۰ دلار باشد، حد زیان آن روز ۵۲۰ دلار است و اکوئیتی نباید در آن روز به زیر ۹,۸۸۰ دلار برسد.
اگر همین حساب از دراودان شناور ۱۰ درصدی استفاده کند و اکوئیتی به سقف ۱۱,۰۰۰ دلار برسد، حد زیان (در صورتی که هنوز قفل نشده باشد) به ۹,۹۰۰ دلار منتقل می شود. یعنی فضای زیان مجاز نسبت به حساب ثابت، کوچک تر شده است.
پیش از خرید هر حساب، متن قوانین همان پراپ فرم را درباره مبنای محاسبه، زمان ریست روزانه و نحوه قفل شدن دراودان شناور دقیق بخوانید. برای آشنایی با رویکرد عملی عبور از این محدودیت ها، مقاله چگونه پراپ را پاس کنیم را ببینید.
چه عواملی دراودان را بزرگ می کند؟
دراودان در هر روش معاملاتی اجتناب ناپذیر است، اما دراودان های بزرگ معمولا از چند عامل مشخص ناشی می شوند:
ریسک بالا در هر معامله: وقتی سهم زیادی از حساب روی یک معامله ریسک می شود، چند ضرر معمولی برای ایجاد افتی عمیق کافی است.
اهرم بیش از حد: لوریج بالا اندازه پوزیشن را نسبت به حساب بزرگ می کند و نوسان های کوچک قیمت را به زیان های بزرگ تبدیل می کند. انتخاب لوریج مناسب در فارکس بخش مهمی از کنترل دراودان است.
پوزیشن های هم جهت و همبسته: خرید هم زمان EURUSD، GBPUSD و AUDUSD در عمل یک شرط بزرگ روی ضعف دلار است و ریسک واقعی را چند برابر می کند.
معاملات زیاد و هیجانی: اورترید و معاملات انتقامی پس از ضرر، دراودان را از محدوده طبیعی استراتژی خارج می کنند.
جابه جا کردن یا حذف حد ضرر: پوزیشنی که حد ضرر ندارد یا حد ضرر آن پس از ورود دورتر شده، ریسک نامحدود به حساب تحمیل می کند.
تغییر شرایط بازار: استراتژی ای که در بازار روند دار کار می کند، ممکن است در بازار رنج دوره های طولانی تری از افت را تجربه کند.
روش های کنترل دراودان
کنترل دراودان در اصل همان کنترل ریسک است. روش های زیر به جلوگیری از افت ناگهانی و ساخت ساختاری برای واکنش به افت کمک می کنند.
ریسک ثابت و کوچک در هر معامله
مؤثرترین ابزار کنترل دراودان، محدود کردن درصد ریسک هر معامله است. جدول زیر نشان می دهد ده ضرر پشت سر هم، با ریسک های مختلف، چه دراودانی ایجاد می کند. فرض جدول این است که ریسک هر معامله درصدی از موجودی فعلی حساب است.
| ریسک هر معامله | دراودان پس از ۱۰ ضرر متوالی |
|---|---|
| ۱٪ | حدود ۹.۶٪ |
| ۲٪ | حدود ۱۸.۳٪ |
| ۵٪ | حدود ۴۰.۱٪ |
ده ضرر پشت سر هم برای استراتژی ای با نرخ برد متوسط، در طول صدها معامله، رویداد غیرعادی نیست. با ریسک ۱ درصد، این دوره سخت قابل جبران است. با ریسک ۵ درصد، حساب به بیش از ۶۶ درصد سود برای بازگشت به سقف نیاز دارد. به همین دلیل قانون ریسک ۱ تا ۲ درصد در بیشتر چارچوب های مدیریت ریسک جایگاه محوری دارد.
حد ضرر و اندازه پوزیشن
ریسک درصدی فقط زمانی معنا دارد که حد ضرر مشخص باشد و حجم معامله بر اساس آن تنظیم شود. اول جای منطقی حد سود و حد ضرر را بر اساس ساختار بازار تعیین کنید، سپس حجم را طوری انتخاب کنید که فاصله تا حد ضرر با مبلغ ریسک مجاز برابر شود.
مثال فرضی: حساب ۱۰,۰۰۰ دلاری، ریسک ۱ درصد (۱۰۰ دلار)، حد ضرر ۲۵ پیپ روی EURUSD. ارزش هر پیپ برای یک لات استاندارد در این جفت ارز حدود ۱۰ دلار است. پس حجم مناسب برابر است با ۱۰۰ تقسیم بر (۲۵ × ۱۰)، یعنی ۰.۴ لات. اگر حد ضرر به ۵۰ پیپ برسد، حجم باید به ۰.۲ لات کاهش یابد. برای جزئیات محاسبه حجم، مقاله لات در فارکس را ببینید.
ریسک هر معامله را هم باید در کنار نسبت ریسک به ریوارد سنجید. نسبت پایین سود به زیان، حتی با نرخ برد قابل قبول، دوره های دراودان را طولانی تر می کند.
قوانین کاهش ریسک و توقف معامله
قبل از شروع دراودان، تصمیم بگیرید در هر سطح افت چه کاری انجام می دهید. تصمیمی که در میانه افت و تحت فشار گرفته می شود، معمولا کیفیت پایین تری دارد. یک ساختار نمونه:
افت ۵ درصدی از سقف: ریسک هر معامله را نصف کنید.
افت ۱۰ درصدی: فقط معاملاتی را اجرا کنید که کاملا با معیارهای ورود سازگارند.
افت ۱۵ تا ۲۰ درصدی: معاملات را متوقف و روش را بازبینی کنید.
بازگشت به ریسک عادی: فقط پس از بازیابی بخش مشخصی از افت یا رسیدن به سقف قبلی.
این اعداد نمونه اند و باید با دراودان تاریخی استراتژی شما تنظیم شوند. نکته اصلی این است که این قوانین را در تریدینگ پلن خود مکتوب کنید.
شناخت دراودان مورد انتظار استراتژی
اگر ندانید استراتژی شما در حالت عادی چه دراودانی دارد، نمی توانید افت طبیعی را از نشانه خرابی استراتژی تشخیص دهید. با بک تست و فوروارد تست در فارکس، دراودان حداکثری، دراودان نسبی، طولانی ترین زنجیره ضرر و مدت بازیابی استراتژی را استخراج کنید.
در عمل، انتظار داشته باشید دراودان حساب واقعی از بک تست بزرگ تر باشد. اسپرد، اسلیپیج و خطاهای اجرایی در بک تست کامل دیده نمی شوند. ثبت منظم معاملات در ژورنال معاملاتی هم کمک می کند بفهمید دراودان از بازار ناشی شده یا از اجرای نادرست.
کنترل واکنش های روانی
دراودان فقط عدد نیست؛ فشار روانی هم ایجاد می کند. معامله گری که در افت ۱۵ درصدی قرار دارد، بیشتر در معرض افزایش حجم برای جبران سریع، کنار گذاشتن قوانین و معاملات خارج از برنامه است. این رفتارها معمولا دراودان را عمیق تر می کنند. آشنایی با الگوهای رایج روانشناسی معامله گری کمک می کند این واکنش ها را زودتر تشخیص دهید. اگر افت بزرگی را پشت سر گذاشته اید، مقاله چگونه بعد از یک ضرر بزرگ به ترید برگردیم؟ مسیر بازگشت مرحله ای را توضیح می دهد.
اشتباهات رایج در تفسیر دراودان
اکتفا به دراودان مطلق: حسابی که دو برابر شده و سپس نصف شده، دراودان مطلق صفر دارد، اما ۵۰ درصد افت را تجربه کرده است.
اشتباه گرفتن دراودان نسبی با دراودان مطلق: مبنای دراودان نسبی سقف حساب است، نه سپرده اولیه.
نادیده گرفتن دراودان اکوئیتی: استراتژی هایی که پوزیشن زیان ده را طولانی نگه می دارند (مانند برخی روش های مارتینگل و گرید)، ممکن است دراودان بالانس پایینی داشته باشند، اما دراودان اکوئیتی آن ها بسیار بزرگ باشد.
قضاوت استراتژی فقط با سود: سود بالا با دراودان بسیار بزرگ معمولا قابل تکرار نیست و در یک دوره بد می تواند حساب را از بین ببرد.
تعمیم دراودان بک تست به آینده: دراودان تاریخی حد پایین افت احتمالی آینده است، نه سقف آن.
سوالات متداول درباره دراودان
دراودان ۱۰ درصد یعنی چه؟
آیا دراودان همان ضرر است؟
دراودان شناور چیست؟
آیا معامله گران حرفه ای هم دراودان دارند؟
دراودان حساب دمو و واقعی چه فرقی دارد؟
جمع بندی
دراودان افت حساب از سقف تا کف بعدی است و برای سنجش ریسک واقعی یک حساب یا استراتژی، کنار سود اهمیت دارد. هنگام بررسی آن، دراودان نسبی و حداکثری را بر اساس اکوئیتی ملاک قرار دهید، مدت بازیابی را هم در نظر بگیرید و دراودان واقعی را با دراودان مورد انتظار استراتژی مقایسه کنید.
ریاضی جبران ضرر نشان می دهد هر چه افت عمیق تر شود، بازگشت به سقف دشوارتر می شود. به همین دلیل، ریسک کوچک و ثابت در هر معامله، حد ضرر مشخص و قوانین از پیش تعیین شده برای کاهش ریسک، مؤثرترین ابزارهای کنترل دراودان هستند. هیچ کدام از این روش ها زیان را حذف نمی کنند، اما می توانند احتمال افت های غیرقابل جبران را کاهش دهند.
این مقاله جنبه آموزشی دارد و توصیه مالی یا معاملاتی شخصی محسوب نمی شود. معاملات فارکس با اهرم همراه است و می تواند به زیان بخشی یا تمام سرمایه منجر شود.