LIVE

تفاوت مارجین و فیوچرز چیست؟ راهنمای کامل انتخاب بین این دو روش معاملاتی

توحید عزیززاده۱۳ دقیقه مطالعه۲۸ خرداد ۱۴۰۵0 بازدید
تفاوت مارجین و فیوچرز چیست؟ راهنمای کامل انتخاب بین این دو روش معاملاتی

در مارجین، معامله‌گر با استفاده از وام صرافی دارایی واقعی را خریداری می‌کند، اما در فیوچرز تنها روی تغییرات قیمت قرارداد معامله می‌شود. همچنین تفاوت اهرم، هزینه‌ها، ریسک لیکوییدیشن و کاربرد هر روش بررسی شده تا معامله‌گران بتوانند متناسب با استراتژی و میزان ریسک‌پذیری خود انتخاب بهتری داشته باشند.

اگر تازه وارد بازار ارزهای دیجیتال شده باشید، حتماً دو واژه «مارجین» و «فیوچرز» را زیاد شنیده‌اید و شاید مثل خیلی از معامله‌گران، تفاوت دقیق این دو برایتان مبهم باشد. هر دو روش به شما اجازه می‌دهند با استفاده از اهرم (Leverage) معاملاتی بزرگ‌تر از سرمایه‌ی واقعی خود انجام دهید، اما سازوکار، هزینه‌ها و ریسک‌هایشان کاملاً متفاوت است.

در این مقاله، تفاوت مارجین و فیوچرز را قدم‌به‌قدم و با زبان ساده توضیح می‌دهیم؛ از مفهوم پایه‌ی اهرم گرفته تا نرخ فاندینگ، مکانیزم لیکوییدیشن و اینکه در نهایت کدام روش برای چه نوع معامله‌گری مناسب‌تر است. هدف ما این است که بعد از خواندن این مطلب، بتوانید با اطمینان و آگاهی کامل تصمیم بگیرید.

مارجین و فیوچرز در یک نگاه (جدول مقایسه سریع)

اگر فقط به دنبال یک پاسخ سریع هستید، این جدول مهم‌ترین تفاوت‌ها را خلاصه می‌کند. در ادامه‌ی مقاله هر کدام را به‌طور کامل باز می‌کنیم.

ویژگیمعاملات مارجین (Margin)معاملات فیوچرز (Futures)
بازار معاملهبازار اسپات (Spot)بازار مشتقات (Derivatives)
مالکیت داراییدارایی واقعی را می‌خرید و مالک آن می‌شویدفقط روی قیمت، قرارداد می‌بندید (مالکیت ندارید)
سازوکارقرض گرفتن وجه از صرافی برای خرید/فروشبستن قرارداد خرید/فروش با قیمت مشخص
هزینه‌ی نگهداریبهره (Interest) روی وامنرخ فاندینگ (در فیوچرز دائمی)، نه بهره
سقف اهرم رایجمعمولاً تا ۵x تا ۱۰xمعمولاً تا ۱۰۰x و در برخی پلتفرم‌ها تا ۱۲۵x
تاریخ انقضاندارد (تا زمان حفظ وثیقه باز می‌ماند)قرارداد منقضی‌شونده دارد؛ نوع دائمی انقضا ندارد
مکانیزم خروج اجباریمعمولاً ابتدا مارجین کال، سپس لیکوییدیشنلیکوییدیشن خودکار، اغلب بدون هشدار قبلی
مناسب برایمعامله‌گر کوتاه‌مدت که می‌خواهد مالک دارایی شودپوشش ریسک (Hedge) و موقعیت‌های شورت ساده

نکته‌ی مهم: این اعداد و ویژگی‌ها از صرافی به صرافی متفاوت‌اند و باید همیشه شرایط دقیق پلتفرم خودتان را بررسی کنید.

قبل از هر چیز: اهرم (Leverage) چیست و چرا مهم است؟

برای فهم تفاوت مارجین و فیوچرز، اول باید مفهوم اهرم را خوب درک کنید، چون قلب هر دو روش همین است.

اهرم یعنی قرض گرفتن سرمایه از صرافی تا بتوانید معامله‌ای بزرگ‌تر از پول واقعی خود باز کنید. اهرم به‌صورت یک ضریب نشان داده می‌شود، مثلاً ۵x، ۱۰x یا ۲۰x.

یک مثال ساده بزنیم. فرض کنید ۱,۰۰۰ دلار سرمایه دارید و قیمت یک ارز دیجیتال ۱۰ درصد رشد می‌کند:

بدون اهرم: ۱,۰۰۰ دلار خرید می‌کنید و سود شما ۱۰۰ دلار (۱۰٪) می‌شود.

با اهرم ۵x: همان ۱,۰۰۰ دلار سرمایه، یک پوزیشن ۵,۰۰۰ دلاری باز می‌کند. حالا همان رشد ۱۰ درصدی، ۵۰۰ دلار سود می‌دهد، یعنی ۵۰٪ بازدهی نسبت به سرمایه‌ی واقعی شما.

اما این تیغ دولبه است. اهرم به همان نسبت که سود را چند برابر می‌کند، ضرر را هم چند برابر می‌کند. اگر در مثال بالا با اهرم ۵x قیمت ۱۰ درصد افت کند، نه ۱۰۰ دلار بلکه ۵۰۰ دلار ضرر می‌کنید. هرچه اهرم بالاتر باشد، حرکت کوچک‌تری از قیمت کافی است تا کل سرمایه‌ی شما از بین برود.

تفاوت اهرم با مارجین مورد نیاز (اشتباه رایجی که باید بدانید)

گاهی می‌خوانید که «اهرم مارجین بین ۵ تا ۲۰ درصد است». این جمله گمراه‌کننده است.

این عدد ۵ تا ۲۰ درصد در واقع مارجین مورد نیاز (Required Margin) است، نه «درصد اهرم». مارجین مورد نیاز یعنی چند درصد از ارزش کل پوزیشن را باید به‌عنوان وثیقه‌ی اولیه واریز کنید. این دو مفهوم رابطه‌ی معکوس دارند:

مارجین مورد نیاز ۲۰٪ ↔ اهرم ۵x

مارجین مورد نیاز ۱۰٪ ↔ اهرم ۱۰x

مارجین مورد نیاز ۱٪ ↔ اهرم ۱۰۰x

پس وقتی منبعی می‌گوید «اهرم ۵ تا ۲۰ درصد»، منظورش این است که اهرم در محدوده‌ی ۵x تا ۱۰x قرار می‌گیرد. دانستن این تفاوت کوچک، شما را از یک سردرگمی بزرگ در محاسبه‌ی ریسک نجات می‌دهد.

معاملات مارجین (Margin Trading) چیست؟

معاملات مارجین یعنی شما وجهی را از صرافی قرض می‌گیرید تا یک دارایی را در بازار اسپات با حجمی بیشتر از سرمایه‌ی خود بخرید یا بفروشید. نکته‌ی کلیدی این است که در مارجین، شما مالک واقعی دارایی می‌شوید؛ سفارش شما در همان بازار اسپات با سفارش‌های دیگر مَچ می‌شود، فقط بخشی از پول از جیب خودتان و بخشی وام صرافی است.

در ازای این وام، صرافی از شما بهره (Interest) می‌گیرد و این بهره از همان روز اول شروع به انباشته شدن می‌کند. به همین دلیل مارجین برای نگهداری طولانی‌مدت گزینه‌ی پرهزینه‌ای است.

مارجین چگونه کار می‌کند؟ (با مثال عددی)

فرض کنید ۱,۰۰۰ دلار دارید و مطمئن‌اید قیمت یک ارز دیجیتال رشد می‌کند. با اهرم ۱۰x، صرافی ۹,۰۰۰ دلار به شما وام می‌دهد و شما یک پوزیشن ۱۰,۰۰۰ دلاری باز می‌کنید.

اگر قیمت ۵۰٪ رشد کند: سود شما نه ۵۰۰ دلار، بلکه ۵,۰۰۰ دلار می‌شود (منهای بهره‌ی وام و کارمزدها).

اگر قیمت ۱۰٪ افت کند: چون پول واقعی شما فقط ۱,۰۰۰ دلار از یک پوزیشن ۱۰,۰۰۰ دلاری است، ضرر ۱۰ درصدی یعنی ۱,۰۰۰ دلار، یعنی کل سرمایه‌ی شما.

در حالت دوم، صرافی برای محافظت از وامش وارد عمل می‌شود که در ادامه توضیح می‌دهیم.

مارجین کراس و ایزوله (Cross vs Isolated)

در اکثر صرافی‌ها دو حالت برای مدیریت مارجین دارید:

مارجین ایزوله (Isolated): فقط مبلغی که به یک پوزیشن خاص اختصاص داده‌اید در معرض ریسک است. اگر آن پوزیشن لیکویید شود، بقیه‌ی موجودی شما دست‌نخورده می‌ماند. این حالت برای کنترل ریسک بهتر است.

مارجین کراس (Cross): کل موجودی کیف پول شما به‌عنوان پشتوانه‌ی پوزیشن استفاده می‌شود. این کار جلوی لیکوییدیشن زودهنگام را می‌گیرد، اما در صورت حرکت شدید بازار، می‌تواند بخش بزرگ‌تری از سرمایه‌ی شما را به خطر بیندازد.

مارجین کال و لیکویید شدن در مارجین

وقتی بازار خلاف پیش‌بینی شما حرکت می‌کند و ارزش وثیقه‌تان زیر یک حد مشخص می‌افتد، دو اتفاق ممکن است بیفتد:

مارجین کال (Margin Call): صرافی از شما می‌خواهد وثیقه‌ی بیشتری واریز کنید تا پوزیشن باز بماند. این یک هشدار است و به شما فرصت واکنش می‌دهد.

لیکوییدیشن (Liquidation): اگر وثیقه را تأمین نکنید، صرافی پوزیشن شما را به‌اجبار می‌بندد تا وام خودش را پس بگیرد. در این حالت بخشی یا تمام سرمایه‌ی شما از بین می‌رود.

معاملات فیوچرز (Futures Trading) چیست؟

معاملات فیوچرز یا «آتی» بر پایه‌ی یک قرارداد بنا شده است؛ توافقی برای خرید یا فروش یک دارایی پایه (مثل بیت‌کوین، طلا، نفت یا سهام) با قیمتی مشخص در زمانی معین در آینده. تفاوت بنیادین اینجاست که در فیوچرز شما مالک دارایی نمی‌شوید؛ فقط روی جهت قیمت آن شرط‌بندی می‌کنید.

وقتی یک پوزیشن فیوچرز باز می‌کنید، در واقع وارد قراردادی با یک طرف مقابل می‌شوید. شما فقط بخشی از ارزش قرارداد را به‌عنوان مارجین اولیه واریز می‌کنید. می‌توانید پوزیشن لانگ (Long) بگیرید (شرط روی افزایش قیمت) یا پوزیشن شورت (Short) (شرط روی کاهش قیمت).

قرارداد آتی چگونه کار می‌کند؟ (با مثال عددی)

فرض کنید قیمت فعلی بیت‌کوین ۲۵,۰۰۰ دلار است و شما یک قرارداد فیوچرز برای خرید یک بیت‌کوین به قیمت ۳۰,۰۰۰ دلار در تاریخ مشخصی در آینده می‌بندید:

اگر در سررسید قیمت به ۳۵,۰۰۰ دلار برسد: شما ۵,۰۰۰ دلار سود می‌کنید، چون از قبل قیمت خرید را ۳۰,۰۰۰ دلار قفل کرده‌اید.

اگر قیمت به ۲۰,۰۰۰ دلار افت کند: شما ۵,۰۰۰ دلار ضرر می‌کنید، چون متعهد شده‌اید با قیمت بالاتر بخرید.

نکته اینجاست که طرف مقابل قرارداد (کسی که شورت گرفته) موظف است در سررسید به همان قیمت توافق‌شده معامله را انجام دهد، فارغ از اینکه قیمت بازار چقدر شده باشد.

فیوچرز دائمی (Perpetual) در برابر فیوچرز با تاریخ انقضا

این یکی از مهم‌ترین نکاتی است که اغلب مقالات فارسی از قلم می‌اندازند. در بازار کریپتو، دو نوع اصلی فیوچرز داریم:

فیوچرز با تاریخ انقضا (Dated Futures): همان مدل کلاسیک که در سررسید مشخص تسویه می‌شود (مثل مثال بالا).

فیوچرز دائمی (Perpetual Futures): نوعی قرارداد که هیچ تاریخ انقضایی ندارد و می‌توانید تا هر زمان که بخواهید نگهش دارید، به شرطی که وثیقه‌تان کافی باشد.

و یک واقعیت مهم درباره‌ی اهمیت این ابزار: فیوچرزهای دائمی امروزه فعال‌ترین ابزار معاملاتی کریپتو در سطح جهان هستند و حجم معاملاتشان اغلب از بازار اسپات هم بیشتر می‌شود. وقتی یک معامله‌گر کریپتو می‌گوید «فیوچرز کار می‌کنم»، در ۹۹ درصد مواقع منظورش همین فیوچرز دائمی است، نه قرارداد منقضی‌شونده. به همین خاطر فهم مکانیزم بعدی حیاتی است.

نرخ فاندینگ (Funding Rate) چیست و چطور کار می‌کند؟

سؤال منطقی این است: اگر فیوچرز دائمی تاریخ انقضا ندارد، چه چیزی قیمت قرارداد را به قیمت واقعی بازار (اسپات) نزدیک نگه می‌دارد؟ پاسخ، نرخ فاندینگ است.

نرخ فاندینگ یک پرداخت دوره‌ای است که معمولاً هر ۸ ساعت بین دارندگان پوزیشن‌های لانگ و شورت رد و بدل می‌شود. مکانیزم آن ساده است:

وقتی قیمت قرارداد بالاتر از قیمت اسپات باشد، نرخ فاندینگ مثبت می‌شود و لانگ‌ها به شورت‌ها پول می‌دهند.

وقتی قیمت قرارداد پایین‌تر از اسپات باشد، نرخ منفی می‌شود و شورت‌ها به لانگ‌ها پول می‌دهند.

این سازوکار معامله‌گران را تشویق می‌کند قیمت قرارداد را به سمت قیمت واقعی برگردانند.

دو نکته‌ی کلیدی که باید بدانید:

فاندینگ کارمزدی نیست که به صرافی پرداخت کنید؛ بلکه به‌صورت همتابه‌همتا (peer-to-peer) بین خود معامله‌گران جریان دارد. فقط کسانی که دقیقاً در لحظه‌ی محاسبه‌ی فاندینگ پوزیشن باز دارند، پرداخت می‌کنند یا دریافت می‌کنند.

فاندینگ روی کل ارزش اسمی پوزیشن (نه فقط وثیقه‌ای که گذاشته‌اید) محاسبه می‌شود. در دوره‌های پرنوسان که نرخ فاندینگ بالا می‌رود، این هزینه می‌تواند به‌سرعت وثیقه‌ی شما را آب کند، حتی اگر قیمت زیاد علیه شما حرکت نکرده باشد.

پس تفاوت بنیادین هزینه این است: در مارجین شما بهره‌ی وام می‌دهید، اما در فیوچرز دائمی نه بهره، بلکه نرخ فاندینگ پرداخت یا دریافت می‌کنید.

تفاوت‌های کلیدی مارجین و فیوچرز

حالا که هر دو روش را شناختید، تفاوت‌های اصلی را به‌صورت دسته‌بندی‌شده مرور می‌کنیم.

۱. تفاوت در بازار معاملاتی (اسپات در برابر مشتقات)

سفارش‌های مارجین در بازار اسپات ثبت می‌شوند و با سفارش‌های واقعی خریداران و فروشندگان مَچ می‌شوند. در مقابل، فیوچرز در بازار مشتقات معامله می‌شود؛ یعنی شما قراردادی می‌خرید که قیمتش به دارایی پایه گره خورده، نه خود دارایی.

۲. تفاوت در مالکیت دارایی

در مارجین، شما واقعاً مالک ارز دیجیتال می‌شوید و می‌توانید آن را برداشت کنید. در فیوچرز، هیچ‌گاه مالک دارایی نمی‌شوید؛ فقط سود یا زیان ناشی از تغییر قیمت را تسویه می‌کنید.

۳. تفاوت در هزینه‌ها (بهره‌ی وام در برابر نرخ فاندینگ)

این مهم‌ترین تفاوت عملی برای معامله‌گر است:

مارجین: بهره روی مبلغ قرض‌گرفته‌شده، که از روز اول انباشته می‌شود و با گذشت زمان زیاد می‌شود.

فیوچرز دائمی: نرخ فاندینگ، که بسته به جهت بازار و پوزیشن شما، می‌تواند هزینه باشد یا حتی درآمد.

هیچ‌کدام ذاتاً «امن‌تر» نیستند؛ هزینه‌ی واقعی به میزان اهرم، اندازه‌ی پوزیشن و مدت نگهداری بستگی دارد.

۴. تفاوت در سقف اهرم

به‌طور معمول، فیوچرز اهرم بسیار بالاتری ارائه می‌دهد. مارجین در صرافی‌های کریپتو غالباً تا ۵x تا ۱۰x سقف دارد، در حالی که فیوچرز می‌تواند تا ۱۰۰x و در برخی پلتفرم‌ها تا ۱۲۵x برسد. اهرم بالاتر یعنی پتانسیل سود بیشتر، اما همزمان فاصله‌ی شما تا لیکوییدیشن به‌شدت کم می‌شود.

۵. تفاوت در دوره‌ی زمانی و تاریخ انقضا

مارجین تاریخ انقضا ندارد و تا زمانی که وثیقه‌ی کافی داشته باشید باز می‌ماند (اما بهره‌اش مدام بالا می‌رود). فیوچرزهای کلاسیک تاریخ انقضا دارند و باید قبل از سررسید پوزیشن را ببندید؛ اما فیوچرز دائمی مثل مارجین انقضا ندارد و فقط نیازمند تأمین وثیقه و پرداخت فاندینگ است.

۶. تفاوت در مکانیزم ریسک (مارجین کال در برابر لیکوییدیشن خودکار)

این تفاوت می‌تواند سرنوشت سرمایه‌ی شما را تعیین کند:

در مارجین، معمولاً ابتدا یک مارجین کال دریافت می‌کنید و فرصت دارید وثیقه اضافه کنید.

در فیوچرز، معمولاً خبری از هشدار قبلی نیست؛ به‌محض اینکه وثیقه‌ی شما به سطح مارجین نگهداری (Maintenance Margin) برسد، لیکوییدیشن خودکار فعال می‌شود و پوزیشن بدون اطلاع قبلی بسته می‌شود.

شباهت‌های مارجین و فیوچرز

با وجود همه‌ی این تفاوت‌ها، این دو روش نقاط مشترک مهمی هم دارند:

استفاده از اهرم: هر دو به شما اجازه می‌دهند با سرمایه‌ی کم، پوزیشن بزرگ‌تر باز کنید.

گمانه‌زنی روی قیمت: در هر دو روش، روی بالا یا پایین رفتن قیمت شرط می‌بندید و در صورت درست بودن پیش‌بینی، سود قابل توجهی می‌کنید.

سطح ریسک و تخصص بالا: هیچ‌کدام برای مبتدیان توصیه نمی‌شوند. هر دو نیازمند درک عمیق از روند بازار و مدیریت ریسک هستند و استفاده‌ی نادرست از آن‌ها می‌تواند به زیان‌های سنگین منجر شود.

امکان حالت کراس و ایزوله: در بسیاری از صرافی‌ها، هر دو روش امکان جابه‌جایی بین مارجین کراس و ایزوله را می‌دهند.

ریسک‌های مارجین و فیوچرز که باید بدانید

معاملات اهرمی پرسودترین و در عین حال خطرناک‌ترین بخش بازار هستند. شناخت این ریسک‌ها از خود معامله مهم‌تر است.

قیمت لیکوییدیشن چگونه محاسبه می‌شود؟

قیمت لیکوییدیشن، سطحی از قیمت است که در آن، اکوئیتی باقی‌مانده‌ی پوزیشن شما به حد مارجین نگهداری می‌رسد و صرافی به‌اجبار پوزیشن را می‌بندد. هرچه اهرم بالاتر باشد، این قیمت به نقطه‌ی ورود شما نزدیک‌تر است.

برای درک بهتر، به این مثال توجه کنید: در یک پوزیشن لانگ، با اهرم پایین مثل ۵x ممکن است یک افت حدود ۹ تا ۱۰ درصدی قیمت باعث لیکوییدیشن شود. اما با اهرم ۲۰x این فاصله به حدود ۴.۷ درصد و با اهرم ۵۰x به کمتر از ۲ درصد کاهش می‌یابد. در بازاری که ۲۴ ساعته باز است و می‌تواند در چند دقیقه ۵ تا ۱۰ درصد حرکت کند، این یعنی اهرم بالا فوق‌العاده خطرناک است.

چرا اهرم بالا خطرناک است؟

با اهرم بالا، حتی یک نوسان کوچک و طبیعی بازار می‌تواند کل سرمایه‌ی شما را پاک کند. بدتر اینکه در ریزش‌های شدید، یک «آبشار لیکوییدیشن» (Liquidation Cascade) رخ می‌دهد: لیکوییدیشن پوزیشن‌های اهرم‌بالا باعث فروش اجباری بیشتر، افت بیشتر قیمت و در نتیجه لیکوییدیشن پوزیشن‌های بعدی می‌شود. این چرخه می‌تواند سقوط قیمت را تشدید کند.

ابزارهای مدیریت ریسک

برای کنترل این ریسک‌ها، چند اصل ساده اما حیاتی را رعایت کنید:

همیشه حد ضرر (Stop-Loss) بگذارید. حد ضرر به شما اجازه می‌دهد با شرایط خودتان از معامله خارج شوید؛ لیکوییدیشن این امکان را نمی‌دهد. حد ضرر را بالاتر از قیمت لیکوییدیشن تنظیم کنید.

اهرم را منطقی نگه دارید. اهرم بالا وسوسه‌انگیز است، اما حاشیه‌ی امن شما را نابود می‌کند.

اندازه‌ی پوزیشن را کنترل کنید. هیچ‌گاه بخش بزرگی از سرمایه‌تان را روی یک معامله نگذارید.

هزینه‌ی فاندینگ و بهره را در محاسباتتان لحاظ کنید. این هزینه‌ها در طول زمان انباشته می‌شوند و سود را می‌بلعند.

مارجین بهتر است یا فیوچرز؟ کدام را انتخاب کنم؟

پاسخ کوتاه: هیچ‌کدام ذاتاً «بهتر» نیستند؛ انتخاب درست به سبک معاملاتی، تحمل ریسک و هدف شما بستگی دارد.

مارجین برای چه کسانی مناسب است؟

مارجین معمولاً برای معامله‌گرانی مناسب است که:

می‌خواهند واقعاً مالک دارایی شوند و آن را برداشت یا منتقل کنند.

به دنبال تقویت یک معامله‌ی مستقیم در بازار اسپات هستند.

معاملات کوتاه‌مدت‌تری دارند (چون بهره‌ی وام، نگهداری بلندمدت را پرهزینه می‌کند).

فیوچرز برای چه کسانی مناسب است؟

فیوچرز معمولاً برای کسانی مناسب‌تر است که:

می‌خواهند پوشش ریسک (Hedge) بگیرند یا به‌سادگی روی کاهش قیمت پوزیشن شورت باز کنند.

نیاز به اهرم بالاتر دارند (با درک کامل خطرات آن).

نمی‌خواهند درگیر فرایند قرض گرفتن و بازپرداخت دارایی شوند؛ کافی است وثیقه واریز کنند و پوزیشن باز کنند.

در نهایت، پیش از انتخاب، یک برنامه‌ی معاملاتی مشخص داشته باشید، تحمل ریسک خود را بسنجید و با مبالغ کوچک شروع کنید.

جمع‌بندی

تفاوت مارجین و فیوچرز را می‌توان در یک جمله خلاصه کرد: در مارجین پول قرض می‌گیرید تا دارایی واقعی را در بازار اسپات بخرید و بهره می‌پردازید؛ در فیوچرز قراردادی می‌بندید که به قیمت دارایی گره خورده، بدون مالکیت، و در نوع دائمی به‌جای بهره نرخ فاندینگ رد و بدل می‌کنید.

هر دو روش از اهرم استفاده می‌کنند و همین، آن‌ها را هم پرسود و هم پرخطر می‌کند. کلید موفقیت، نه در انتخاب «بهترین» روش، بلکه در درک کامل سازوکار، مدیریت دقیق ریسک و معامله با سرمایه‌ای است که توان از دست دادنش را دارید. با شناختی که در این مقاله به دست آوردید، حالا می‌توانید آگاهانه‌تر تصمیم بگیرید.

سوالات متداول

آیا مارجین و فیوچرز یکی هستند؟

نه. هر دو از اهرم استفاده می‌کنند، اما مارجین در بازار اسپات با قرض گرفتن وجه انجام می‌شود و شما مالک دارایی می‌شوید، در حالی که فیوچرز یک قرارداد در بازار مشتقات است که در آن مالک دارایی نمی‌شوید.

کدام‌یک اهرم بالاتری دارد؟

معمولاً فیوچرز. اهرم مارجین در صرافی‌های کریپتو غالباً تا ۵x تا ۱۰x است، اما فیوچرز می‌تواند تا ۱۰۰x یا حتی ۱۲۵x برسد.

تفاوت هزینه‌ی مارجین و فیوچرز چیست؟

در مارجین، روی وام بهره می‌پردازید که از روز اول انباشته می‌شود. در فیوچرز دائمی بهره‌ای وجود ندارد؛ به‌جای آن نرخ فاندینگ هر ۸ ساعت بین لانگ‌ها و شورت‌ها رد و بدل می‌شود که بسته به شرایط می‌تواند هزینه یا درآمد باشد.

مارجین کال و لیکوییدیشن چه فرقی دارند؟

مارجین کال یک هشدار است که از شما می‌خواهد وثیقه‌ی بیشتری اضافه کنید و در مارجین رایج‌تر است. لیکوییدیشن بستن اجباری پوزیشن توسط صرافی است که در فیوچرز معمولاً به‌صورت خودکار و بدون هشدار قبلی اتفاق می‌افتد.

آیا مبتدی‌ها باید سراغ مارجین یا فیوچرز بروند؟

توصیه نمی‌شود. هر دو روش پیشرفته و پرریسک هستند و نیازمند درک کامل از بازار و مدیریت ریسک‌اند. بهتر است مبتدی‌ها ابتدا در بازار اسپات تجربه کسب کنند و سپس با مبالغ بسیار کوچک و اهرم پایین وارد معاملات اهرمی شوند.

فیوچرز دائمی چیست؟

نوعی قرارداد فیوچرز که تاریخ انقضا ندارد و می‌توانید آن را تا هر زمان که بخواهید نگه دارید، به شرط تأمین وثیقه و پرداخت فاندینگ. این رایج‌ترین نوع فیوچرز در بازار کریپتو است.

4.5(۲۹۱ رای)
به این مقاله امتیاز دهید:
اشتراک‌گذاری

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده — اولین نفر باش!

سیگنال رایگان فارکسنظر زندهٔ بازار را ببینهرآنچه باید درباره تفاوت مارجین و فیوچرز بدانید؟ — MondFx