تحلیل سنتیمنتال داوجونز

شاخص داوجونز هفته گذشته تحت تاثیر تبعات جنگ خاورمیانه، افزایش قیمت نفت و ریسک تاخیر در کاهش نرخ بهره قرار داشت و در طول هفته کاهش یافت. داوجونز عمدتا از شرکت های صنعتی و ارزش محور (valuation) تشکیل شده، البته این به این معنا نیست که داوجونز از جنگ آسیب نبیند، اما داوجونز شرکت های تکنولوژی که رشد محور هستند را کمتر شامل می شود لذا مقاومت بیشتری نسبت به سایر شاخص ها دارد.

برندگان اصلی جنگ جاری در خاورمیانه، شرکت های فعال در بخش های انرژی، برخی صنایع شیمیایی و تولیدکنندگان تجهیزات جایگزین هستند. در بخش انرژی، شرکت های نفت و گاز با افزایش چشمگیر قیمت نفت به بالای ۱۰۰ دلار (و حتی ۱۱۹ دلار در مقطعی) سود قابل توجهی کسب کرده اند.

بازندگان اصلی جنگ در بازار سهام آمریکا، شرکت های فعال در بخش های فناوری، خودروسازی، خرده فروشی و حمل ونقل هستند. سنگین ترین آسیب متوجه غول های فناوری اطلاعات است، جایی که نگرانی از تورم و افزایش نرخ بهره (کاهش دیرهنگام نرخ بهره) مستقیماً ارزش سهام شرکت های رشدگرا را کاهش می دهد. این سهام وزن کمتری در شاخص داوجونز دارند.

در سایر بخش های حساس بازار آمریکا، شرکت های خودروسازی مانند فورد به دلیل وابستگی به فروش خودروهای پرمصرف و شرکت های فعال در حوزه تحویل غذا به دلیل افزایش هزینه سوخت رانندگان (که بزرگترین هزینه متغیر آن هاست) با کاهش حاشیه سود مواجه شده اند. خرده فروشان پوشاک مانند Nike نیز از دو سو تحت فشار قرار گرفته اند: هم افزایش هزینه های توزیع ناشی از گرانی سوخت و هم کاهش قدرت خرید مصرف کنندگان به دلیل هزینه های بالاتر در پمپ بنزین. شرکت نایکی تاثیر توسط در شاخص داوجونز دارد.

داوجونز که ترکیب صنعتی و ارزشی تری دارد، کمترین فشار را تجربه می کند. این شاخص سهم کمتری از فناوری دارد و در عوض، شرکت های صنعتی، کالاهای اساسی مصرفی و بهداشت و درمان در آن وزن بیشتری دارند. با این حال، حتی در داوجونز نیز برندگان جنگ (انرژی و مواد اولیه) سهم محدودی دارند و افزایش هزینه های سوخت و حمل ونقل می تواند حاشیه سود شرکت های صنعتی را تحت فشار قرار دهد.