پاسخ کوتاه: بستگی به بروکر و مدت زمان دارد، اما «بدون هزینه» تقریبا هیچ وقت به معنای «بدون ضرر» نیست. نگه داشتن پول در حساب معاملاتی می تواند از سه مسیر متفاوت برای شما هزینه ایجاد کند: کارمزد مستقیم عدم فعالیت که فقط بعضی بروکرها دریافت می کنند، محدودیت یا کارمزد برداشتِ پولی که با آن معامله نشده که در اکثر بروکرها وجود دارد، و هزینه های غیرمستقیمی مثل هزینه فرصت و ریسک نگهداری سرمایه نزد بروکر که همیشه هست.
این مقاله هر سه مسیر را با عدد و قاعده توضیح می دهد تا بتوانید بند مربوط به حساب خودتان را در قرارداد بروکر پیدا کنید و تصمیم بگیرید پول را نگه دارید، برداشت کنید یا حساب را با حداقل فعالیت زنده نگه دارید.
سه چیز متفاوت که همه «هزینه نگهداری پول» صدایشان می کنند
وقتی از هزینه نگه داشتن پول در بروکر صحبت می شود، معمولا سه مفهوم کاملا جدا با هم اشتباه گرفته می شوند. تفکیک این سه، اولین قدم برای فهم این است که دقیقا چه چیزی از موجودی شما کم می شود.
کارمزد عدم فعالیت (Inactivity Fee): کسر دوره ای از حساب راکد
کارمزد عدم فعالیت مبلغی ثابت است که برخی بروکرها پس از یک دوره مشخص بدون معامله، به صورت ماهانه یا سالانه از موجودی حساب کسر می کنند. این کارمزد ربطی به سود و زیان معاملات ندارد و صرفا به دلیل «خوابیدن» حساب اعمال می شود. بروکرها آن را هزینه نگهداری زیرساخت، داده بازار و الزامات گزارش دهی برای حساب هایی می دانند که درآمدی از اسپرد و کمیسیون برایشان ندارند.
محدودیت برداشت پول معامله نشده: مسئله ضدپولشویی، نه کارمزد
اینکه بعضی بروکرها اجازه نمی دهند پولی که واریز شده و با آن معامله نشده، به راحتی برداشت شود، یک کارمزد نیست؛ یک الزام نظارتی است. بروکرهای رگوله شده طبق قوانین مبارزه با پولشویی (AML) موظف اند وجه را فقط به همان مبدأ واریز برگردانند و اگر حسابی فقط برای ورود و خروج پول استفاده شود، آن را مشکوک تلقی کنند. این موضوع برای کاربران ایرانی که از درگاه های واسط یا تتر استفاده می کنند اهمیت بیشتری دارد و در بخش جداگانه ای به آن می پردازیم.
سوآپ: فقط روی معامله باز، نه روی موجودی خوابیده
سواپ یا بهره شبانه فقط زمانی اعمال می شود که یک پوزیشن باز از پایان روز معاملاتی عبور کند. اگر هیچ معامله بازی ندارید، هیچ سوآپی هم پرداخت نمی کنید. این یکی از اشتباهات رایج است که هزینه بهره شبانه با هزینه نگهداری پول نقد یکی گرفته می شود؛ موجودی نقد حساب، هر چقدر هم بماند، مشمول سوآپ نیست.
کارمزد عدم فعالیت چطور کار می کند؟ دوره، مبلغ و قواعد
کارمزد عدم فعالیت در بروکرهای معتبر معمولا بعد از ۳ تا ۱۲ ماه بدون معامله شروع می شود، مبلغی بین ۵ تا ۱۰ واحد ارز حساب در ماه (یا تا ۵۰ واحد در سال) است و فقط تا جایی ادامه می یابد که موجودی صفر شود. جزئیات هر کدام از این سه عنصر بین بروکرها فرق می کند و باید در قرارداد همان بروکر بررسی شود.
بعد از چند ماه شروع می شود؟
دوره انتظار (Grace Period) رایج ترین نقطه تفاوت بروکرهاست. طبق اسناد رسمی بروکرها، FXCM بعد از ۱۲ ماه متوالی بدون فعالیت معاملاتی کارمزد را اعمال می کند، سوئیس کوت بعد از ۶ ماه بدون پوزیشن باز و بدون معامله، و XTB بعد از ۱۲ ماه بدون معامله به شرطی که در ۹۰ روز گذشته هم واریزی انجام نشده باشد. در سمت مقابل، بروکرهای بزرگی مثل Pepperstone و IC Markets کارمزد عدم فعالیت ندارند.
چقدر کسر می شود؟
ساختار مبلغ دو شکل رایج دارد:
ماهانه ثابت: سوئیس کوت حداکثر ۱۰ واحد ارز پایه در ماه، بدون توجه به تعداد حساب ها؛ XTB ماهانه ۱۰ یورو یا معادل آن.
سالانه: FXCM سالانه تا ۵۰ واحد ارز حساب یا کل موجودی، هر کدام کمتر باشد.
شکل سومی هم وجود دارد که بیشتر در کارگزاری های سهام دیده می شود: کارمزد درصدی از ارزش حساب. در یک نمونه از قرارداد یک کارگزاری، حساب هایی با ۳ معامله یا کمتر در هر فصل، مشمول ۰.۲۵ درصد ارزش حساب در هر فصل (حداقل ۵۰ پوند) می شوند که معادل ۱ درصد سالانه است. این مدل برای حساب های بزرگ بسیار پرهزینه تر از مبلغ ثابت است.
«فعالیت» یعنی چه؟ معامله باز، معامله جدید، واریز یا فقط لاگین؟
تعریف فعالیت تعیین می کند که چطور می توانید از کارمزد جلوگیری کنید و در بروکرهای مختلف یکسان نیست. در FXCM فعالیت معاملاتی یعنی ثبت یک معامله جدید یا داشتن یک معامله باز؛ در XTB، واریز وجه هم شمارش دوره را به تأخیر می اندازد. در برخی بروکرها، صرفا ورود به حساب کاربری برای جلوگیری از کارمزد کافی است، اما این حالت استثناست و نباید روی آن حساب کرد. نکته مهم دیگر: کارمزد به ازای هر حساب محاسبه می شود؛ اگر یک حساب فعال و یک حساب غیرفعال دارید، حساب غیرفعال همچنان مشمول کارمزد است.
اگر موجودی تمام شود چه می شود؟
در بروکرهای معتبر، کارمزد عدم فعالیت موجودی را منفی نمی کند. سوئیس کوت کسر ماهانه را تا زمان صفر شدن موجودی ادامه می دهد و به صراحت اعلام کرده که حساب را به منفی نمی برد. بعد از صفر شدن، حساب ممکن است بسته شود؛ FXCM حسابی را که شش ماه متوالی موجودی صفر داشته باشد می بندد. اگر بعدها بخواهید دوباره معامله کنید، باید فرآیند افتتاح حساب را از نو طی کنید.
جدول نمونه بروکرهای بین المللی
اعداد زیر از صفحات رسمی بروکرها استخراج شده و وضعیت آن ها در زمان نگارش است؛ شرایط هر بروکر می تواند با اطلاع رسانی تغییر کند و پیش از تصمیم باید صفحه کارمزدهای همان بروکر بررسی شود.
| بروکر | شروع کارمزد | مبلغ | تا کجا ادامه دارد |
|---|---|---|---|
| FXCM | بعد از ۱۲ ماه بدون معامله | تا ۵۰ واحد ارز حساب در سال | تا صفر شدن موجودی؛ بستن حساب بعد از ۶ ماه موجودی صفر |
| Swissquote | بعد از ۶ ماه بدون پوزیشن و معامله | تا ۱۰ واحد ارز پایه در ماه | تا صفر شدن موجودی، نه منفی |
| XTB | بعد از ۱۲ ماه بدون معامله و بدون واریز در ۹۰ روز اخیر | ۱۰ یورو در ماه | با اولین معامله متوقف می شود |
| Pepperstone | ندارد | — | — |
| IC Markets | ندارد | — | — |
چرا بعضی بروکرها اجازه نمی دهند پول بدون ترید بماند و برداشت شود؟
دلیل اصلی، الزامات ضدپولشویی است و دلیل فرعی، هزینه درگاه پرداخت. بروکری که اجازه می دهد پول بدون معامله وارد و خارج شود، عملا تبدیل به یک کانال انتقال وجه می شود و این دقیقا همان چیزی است که نهادهای ناظر از آن منع کرده اند. به همین دلیل، چیزی که در فهرست ها با عنوان «غیرمجاز بودن نگهداری پول بدون ترید» دیده می شود، معمولا به معنای مسدود شدن پول نیست؛ به معنای برگشت وجه فقط از مسیر مبدأ و با بررسی اضافه است.
سیاست بازگشت به مبدأ (Back to Source) و معنای آن برای واریز ریالی و تتری
بروکرهای رگوله شده طبق مقررات ضدپولشویی سیاست «بازگشت به مبدأ» را اجرا می کنند؛ یعنی مبلغی که با کارت بانکی واریز شده فقط به همان کارت و حداکثر تا سقف مبلغ واریزی برمی گردد و واریز با حواله بانکی هم فقط به همان حساب بانکی قابل برداشت است. برای نمونه، IG در راهنمای رسمی خود اعلام کرده که برای برگرداندن وجه به مقصدی غیر از مبدأ واریز، ابتدا باید تمام کارت های استفاده شده برای واریز با مدرک بانکی تأیید شوند و دلیل آن را الزامات ضدپولشویی نهاد ناظر ذکر می کند. بسیاری از بروکرها همچنین حق دارند درخواست انتقال به حساب شخص دیگری را بدون ارائه دلیل رد کنند.
برای کاربر ایرانی این قاعده یک پیامد عملی دارد: اگر با درگاه ریالی واسط یا با تتر واریز کرده اید، مسیر برگشت هم باید از همان کانال باشد. تغییر روش برداشت بین واریز و برداشت، به ویژه برای پولی که با آن معامله نشده، یکی از رایج ترین دلایل تأخیر و درخواست مدارک اضافه است. انتخاب بروکر با واریز و برداشت ریالی که مسیر رفت و برگشت یکسانی ارائه می دهد، این ریسک را کمتر می کند.
کارمزد برداشت بدون معامله
جدا از محدودیت مسیر، برخی بروکرها برای برداشت پولی که با آن معامله نشده، کارمزد جداگانه کسر می کنند تا هزینه درگاه پرداختی را که خودشان پرداخته اند جبران کنند. در سیاست واریز و برداشت برخی بروکرها به صراحت آمده که اگر مشتری با کارت، کیف پول الکترونیکی یا روش های پرداخت جایگزین واریز کند و سپس بدون معامله یا با معامله ناچیز درخواست برداشت دهد، بروکر حق دارد کارمزد درگاه به علاوه یک کارمزد اداری را از حساب کسر کند. این همان چیزی است که در فهرست های فارسی گاهی به صورت «کسر درصدی هنگام برداشت» ذکر می شود؛ درصد دقیق آن از بروکری به بروکر دیگر متفاوت است و باید از قرارداد همان بروکر خوانده شود.
چرا بروکر نمی خواهد نقش صرافی شما را بازی کند
بخشی از کاربران ایرانی حساب بروکر را به عنوان محلی برای نگهداری دلار و استفاده از نوسان نرخ ارز می بینند. از دید بروکر این رفتار دو مشکل ایجاد می کند: اول، ریسک نظارتی، چون الگوی ورود و خروج بدون معامله شبیه انتقال وجه است؛ دوم، هزینه عملیاتی، چون بروکر برای هر واریز و برداشت به درگاه کارمزد می دهد و از حسابی که معامله نمی کند هیچ درآمدی ندارد. نتیجه این است که بروکرها یا این رفتار را با کارمزد جبران می کنند یا با محدودیت برداشت از آن جلوگیری می کنند.
مدارک منبع وجه و واریز با حساب شخص ثالث
بروکرهای رگوله شده می توانند در زمان برداشت یا در هر مرحله ای از همکاری، مدارک مربوط به منبع وجه یا منبع ثروت مشتری را درخواست کنند و در صورت ارائه نشدن، برداشت را پردازش نکنند. حساس ترین حالت، واریز با کارت یا حساب شخصی غیر از صاحب حساب معاملاتی است. در این حالت بروکر وجه را متعلق به شما نمی داند و تا اثبات مالکیت، برداشت را نگه می دارد. اگر مجبور به استفاده از حساب شخص دیگری هستید، پیش از واریز از بروکر درباره رویه اش بپرسید؛ این موارد در توافقنامه مشتری در بروکرهای فارکس آمده است.
وقتی کارمزدی نیست، باز هم ضرر می کنید: هزینه های نامرئی پول راکد
حتی در بروکری که هیچ کارمزد عدم فعالیت و هیچ محدودیت برداشتی ندارد، پول خوابیده بدون هزینه نیست. سه هزینه نامرئی وجود دارد: سودی که بروکر از پول شما می برد و معمولا به شما نمی دهد، ریسک از دست رفتن پول در صورت مشکل برای بروکر، و کاهش ارزش واقعی سرمایه در اثر تورم دلاری.
بروکر از پول خوابیده شما سود می برد
موجودی نقد مشتریان برای بروکر یک منبع درآمد است. بروکر این وجوه را در حساب های بانکی یا ابزارهای کم ریسک نگه می دارد و سود آن را دریافت می کند. اکثر بروکرهای فارکس و CFD، به ویژه بروکرهای آفشوری که به ایرانیان خدمات می دهند، هیچ سهمی از این سود را به مشتری نمی دهند. یعنی پول شما برای بروکر کار می کند، اما برای شما نه.
کدام بروکرها به موجودی سود می دهند؟
پرداخت سود روی موجودی نقد عمدتا در کارگزاری های بزرگ چندمنظوره دیده می شود و با آستانه های قابل توجهی همراه است. اینتراکتیو بروکرز به موجودی نقد سرمایه گذاری نشده سود می دهد، اما روی ۱۰ هزار دلار اول (یا ۸ هزار پوند) هیچ سودی پرداخت نمی شود و نرخ اعلام شده برای موجودی دلاری بالاتر از این آستانه در تابستان ۲۰۲۶ حدود ۳.۱۳ درصد سالانه بوده است. برای برخی ارزها مثل فرانک سوئیس و ین ژاپن حتی ممکن است نرخ منفی اعمال شود.
پیامد عملی برای معامله گر خرد روشن است: با موجودی چند صد یا چند هزار دلاری، در هیچ بروکر شناخته شده ای سود قابل توجهی روی پول نقد دریافت نمی کنید. بنابراین مقایسه باید با جایگزین های بیرون از بروکر انجام شود، نه بین بروکرها.
ریسک بروکر: تفکیک وجوه، ورشکستگی و مسدودسازی
پولی که در بروکر می ماند، در معرض ریسک خود بروکر است. در بروکرهای تحت نظارت نهادهایی مثل FCA بریتانیا، وجوه مشتریان خرد طبق قوانین CASS در حساب های بانکی جداگانه نگهداری می شود و در صورت ورشکستگی بروکر، این وجوه قابل استفاده برای پرداخت به طلبکاران بروکر نیست؛ اگر بروکر نتواند مطالبات را بپردازد، طرح جبران خسارت FSCS تا ۸۵ هزار پوند پرداخت می کند. بروکرهایی مثل IG، Pepperstone و FXCM این سازوکار را در اسناد رسمی خود توضیح داده اند. حتی در این حالت، سهم هر مشتری پس از کسر هزینه های مدیر تصفیه برمی گردد.
مشکل اینجاست که اکثر بروکرهای در دسترس ایرانیان تحت چنین رگوله ای نیستند و پوشش مشابهی ندارند. به این ریسک، احتمال محدود شدن حساب به دلیل تحریم ها یا تغییر سیاست بروکر نسبت به کاربران ایرانی هم اضافه می شود. برخی بروکرها برای کاهش این نگرانی طرح هایی با عنوان بیمه حساب فارکس ارائه می دهند که شرایط و سقف پوشش آن ها باید جداگانه بررسی شود. هر چه مبلغ بیشتری بیش از نیاز معاملاتی در حساب نگه دارید، این ریسک روی سرمایه بزرگ تری اعمال می شود.
سناریوی عددی: ۵۰۰ دلار، ۱۲ ماه، سه نوع بروکر
این یک مثال فرضی است که فقط ساختار هزینه ها را نشان می دهد؛ اعداد را با شرایط بروکر خودتان جایگزین کنید.
فرض کنید ۵۰۰ دلار واریز کرده اید و ۱۲ ماه هیچ معامله ای انجام نمی دهید.
بروکر الف (بدون کارمزد عدم فعالیت، بدون کارمزد برداشت): هزینه مستقیم صفر. بعد از ۱۲ ماه همان ۵۰۰ دلار را برداشت می کنید، اما در این مدت هیچ سودی به شما تعلق نگرفته و ریسک بروکر را پذیرفته اید.
بروکر ب (۶ ماه دوره انتظار، سپس ۱۰ دلار در ماه): از ماه هفتم تا دوازدهم، ۶ ماه × ۱۰ دلار = ۶۰ دلار کسر می شود. موجودی به ۴۴۰ دلار می رسد؛ یعنی ۱۲ درصد سرمایه فقط بابت خوابیدن حساب از بین رفته است. اگر این حساب را فراموش کنید، در حدود ۵۰ ماه موجودی به صفر می رسد.
بروکر ج (بدون کارمزد ماهانه، اما ۳ درصد کسر هنگام برداشت پول معامله نشده): هنگام برداشت ۱۵ دلار کسر می شود و ۴۸۵ دلار دریافت می کنید. این حالت برای نگهداری طولانی مدت ارزان تر از بروکر ب است، اما برای ورود و خروج مکرر گران تر می شود.
نتیجه این مثال به همه بروکرها و همه مبالغ قابل تعمیم نیست؛ هدف فقط نشان دادن این است که ساختار کارمزد (ماهانه، درصدی یا هیچ کدام) بسته به مدت نگهداری و تعداد برداشت، نتیجه کاملا متفاوتی می دهد.
نگه داشتن پول در کدام بروکرهای فعال برای ایرانیان هزینه دارد؟
برای بروکرهایی که به کاربران ایرانی خدمات می دهند، پاسخ قابل اتکا فقط در قرارداد مشتری و صفحه کارمزدهای همان بروکر پیدا می شود، چون این بروکرها اغلب رگوله سطح بالا ندارند و شرایطشان بدون اطلاع رسانی گسترده تغییر می کند. فهرست های آماده ای که در فضای فارسی درباره «کدام بروکر هزینه دارد» منتشر شده، معمولا تاریخ بررسی و لینک به سند بروکر را ندارند و بین خودشان هم تناقض دارند؛ به همین دلیل نباید مبنای تصمیم باشند.
به جای تکیه بر فهرست، این چهار مورد را خودتان در اسناد بروکر پیدا کنید و در یک جدول شخصی ثبت کنید.
| چه چیزی را بررسی کنید | کجا پیدا می شود | چه عبارتی را جستجو کنید |
|---|---|---|
| کارمزد عدم فعالیت: دوره شروع، مبلغ، تعریف فعالیت | صفحه کارمزدها یا بخش General Charges | Inactivity, Dormant, Dormancy |
| شرایط برداشت پول معامله نشده | سیاست واریز و برداشت | Back to Source, No trading, Merchant fee |
| مدارک منبع وجه و واریز شخص ثالث | قرارداد مشتری، بخش AML/KYC | Source of Funds, Third party |
| کارمزد جایگزین در حساب اسلامی | شرایط حساب Swap-Free | Admin fee, Islamic account conditions |
پیش از اولین واریز، یک برداشت آزمایشی با مبلغ کم انجام دهید تا مسیر واقعی خروج پول و کارمزدهای آن را ببینید. راهنمای چگونه یک بروکر معتبر و مناسب انتخاب کنیم معیارهای کلی تر این ارزیابی را پوشش می دهد.
نکته حساب اسلامی: سوآپ صفر به معنای بدون هزینه نیست
بسیاری از کاربران ایرانی حساب اسلامی دارند و تصور می کنند چون سوآپ ندارند، هیچ هزینه زمانی هم ندارند. اما در این حساب ها، بروکر اغلب سوآپ را با سازوکار دیگری جایگزین می کند؛ برای مثال یک کارمزد اداری ثابت برای پوزیشن هایی که بیش از چند روز مشخص باز می مانند، یا محدودیت زمانی برای نگهداری معامله. این موضوع به پوزیشن های باز مربوط است نه موجودی نقد، اما وقتی هزینه کل نگهداری سرمایه در یک بروکر را حساب می کنید، باید آن را هم در نظر بگیرید. شرایط دقیق در بهترین بروکر با حساب اسلامی برای ایرانیان مقایسه شده است.
چطور هزینه نگهداری پول را به صفر یا نزدیک صفر برسانیم؟
ساده ترین راه این است که بیش از نیاز معاملاتی خود پول در بروکر نگه ندارید. اما اگر به هر دلیلی سرمایه باید در حساب بماند، چهار راهکار زیر هزینه را کنترل می کند. هر کدام یک هزینه جانبی دارد که باید با کارمزد عدم فعالیت مقایسه شود.
راهکار ۱: حساب را با یک معامله کوچک زنده نگه دارید
اگر تعریف فعالیت در بروکر شما «ثبت معامله جدید» است، باز کردن یک معامله با کمترین حجم ممکن پیش از پایان دوره انتظار، شمارش را از نو شروع می کند. هزینه این کار فقط اسپرد و کمیسیون همان معامله است که با حجم ۰.۰۱ لات در فارکس معمولا کسری از یک دلار می شود. دو شرط دارد: اول اینکه تاریخ پایان دوره را یادداشت کنید، چون بروکرها همیشه پیش از کسر هشدار نمی دهند؛ دوم اینکه معامله را همان روز ببندید تا مشمول سوآپ نشود. اگر بروکر فقط «معامله باز» را فعالیت می داند، نگه داشتن یک پوزیشن کوچک باز، هزینه سوآپ روزانه دارد که در طولانی مدت می تواند از خود کارمزد عدم فعالیت بیشتر شود.
راهکار ۲: پول را بیرون بیاورید و فقط هنگام معامله واریز کنید
برای کسی که ماه ها معامله نمی کند، برداشت کامل و واریز مجدد در زمان نیاز معمولا ارزان تر از پرداخت کارمزد ماهانه است. هزینه این مسیر، کارمزد واریز و برداشت و اختلاف نرخ تبدیل در درگاه های ریالی یا تتری است که باید با کارمزد عدم فعالیت دوره مورد نظر مقایسه شود. در مثال ۵۰۰ دلاری بالا، اگر یک رفت و برگشت کامل مجموعا ۲ تا ۳ درصد هزینه داشته باشد (۱۰ تا ۱۵ دلار)، همچنان از ۶۰ دلار کارمزد عدم فعالیت در بروکر ب کمتر است. به یاد داشته باشید که برداشت پول معامله نشده، همان محدودیت های بازگشت به مبدأ را فعال می کند؛ پس این برداشت را از همان مسیر واریز انجام دهید.
راهکار ۳: پیش از واریز، سه بند قرارداد را بخوانید
بیشتر هزینه های غیرمنتظره از نخواندن سه بند مشخص در اسناد بروکر ناشی می شود: بند کارمزد عدم فعالیت، بند شرایط برداشت و بند حساب های راکد. این سه بند معمولا در صفحه کارمزدها و در قرارداد مشتری قرار دارند و با جستجوی عبارت های Inactivity، Withdrawal و Dormant در متن انگلیسی پیدا می شوند. اگر بروکر این اطلاعات را به صورت مکتوب و قابل دسترس ارائه نمی دهد، این خودش یک نشانه هشدار درباره شفافیت بروکر است.
راهکار ۴: مقدار سرمایه در بروکر را به اندازه نیاز معاملاتی محدود کنید
مبلغی که در بروکر می ماند باید متناسب با حجم معاملات و مارجین مورد نیاز شما باشد، نه کل سرمایه ای که برای ترید کنار گذاشته اید. این اصل در مدیریت سرمایه هم به همین شکل توصیه می شود: بخشی از سرمایه که در کوتاه مدت استفاده نمی شود، خارج از بروکر نگهداری شود تا هم ریسک بروکر و هم هزینه فرصت روی سرمایه کوچک تری اعمال شود. برای تعیین این مبلغ، راهنمای حداقل سرمایه برای ورود به فارکس معیارهای عملی ارائه می دهد.
سوالات متداول
آیا بروکر به موجودی حساب من سود می دهد؟
اگر پولم را بدون معامله برداشت کنم، بروکر می تواند کم کند یا رد کند؟
حساب غیرفعال فارکس بعد از چند ماه بسته می شود؟
کارمزد عدم فعالیت می تواند موجودی را منفی کند؟
فرق هزینه نگهداری حساب با سوآپ چیست؟
آیا یک بار ورود به حساب کاربری برای جلوگیری از کارمزد کافی است؟
جمع بندی
اول، در اسناد بروکر مشخص کنید حساب شما در کدام دسته است: بدون کارمزد، با کارمزد ماهانه بعد از دوره انتظار، یا با کارمزد و محدودیت هنگام برداشت پول معامله نشده. دوم، مدت زمانی را که واقعا معامله نمی کنید تخمین بزنید و هزینه آن دوره را با هزینه یک بار برداشت و واریز مقایسه کنید. سوم، اگر نگه داشتن پول توجیه دارد، مبلغ را به اندازه نیاز معاملاتی محدود کنید، تاریخ پایان دوره انتظار را یادداشت کنید و مسیر برداشت را از همان ابتدا با مسیر واریز یکسان نگه دارید. با این سه قدم، هزینه مستقیم قابل کنترل می شود و هزینه های نامرئی هم روی سرمایه کوچک تری اعمال می شوند.
منابع
Investing.co.uk – Brokers With No Inactivity Fees
IG – How do I withdraw funds if I have encountered a problem?
Pepperstone – How we keep your funds safe