پولبک چیست؟ تفاوت پولبک و بریک اوت

ابهام اصلی معامله گران تازه کار همین جاست: وقتی قیمت بعد از شکست یک سطح برمی گردد، نمی دانند این بازگشت «پولبک سالم» است یا «شکست کاذب». در ادامه، تعریف دقیق هر دو مفهوم، تفاوت آن ها روی چارت، آمار واقعی وقوع پولبک بعد از شکست و معیار انتخاب بین ورود در بریک اوت یا ورود در پولبک را بررسی می کنیم.

پولبک (Pullback) چیست؟

پولبک یعنی قیمت در میانه یک روند، برای مدت کوتاهی در خلاف جهت آن حرکت می کند و سپس مسیر قبلی را ادامه می دهد. در روند صعودی، پولبک یک افت موقت است و در روند نزولی، یک رشد موقت. به همین دلیل پولبک به معنی «کاهش قیمت» نیست؛ معنی آن «عقب نشینی موقت از جهت روند» است.

نکته کلیدی در واژه «موقت» است. پولبک روند را تغییر نمی دهد. اگر حرکت برگشتی عمیق شود، ساختار روند را بشکند و ادامه پیدا کند، دیگر با پولبک روبه رو نیستیم، بلکه با اصلاح عمیق یا بازگشت روند (Reversal) طرف هستیم.

دو کاربرد واژه پولبک که نباید با هم اشتباه گرفته شوند

در ادبیات فارسی ترید، «پولبک» در دو معنای متفاوت به کار می رود و بخش بزرگی از ابهام ها از همین جا می آید.

کاربرد اول: پولبک به عنوان اصلاح داخل روند. در این معنا، پولبک همان ریتریسمنت (Retracement) است؛ یعنی قیمت در یک روند صعودی چند کندل افت می کند، به یک ناحیه حمایتی مثل خط روند، میانگین متحرک یا سطح فیبوناچی می رسد و دوباره بالا می رود. این تعریف در منابع عمومی تحلیل تکنیکال مانند Investopedia رایج است.

کاربرد دوم: پولبک به عنوان بازگشت به سطح شکسته شده. در این معنا، قیمت ابتدا یک سطح حمایت یا مقاومت را می شکند، کمی از آن دور می شود و سپس برمی گردد تا همان سطح را دوباره لمس کند. به این حرکت «ری تست» (Retest) یا به تعبیر رایج «بوسه خداحافظی» هم گفته می شود. این تعریف در ادبیات الگوهای کلاسیک و کتاب های توماس بولکوفسکی به کار می رود.

هر دو کاربرد درست هستند، اما سیگنال متفاوتی می دهند. در کاربرد اول، پولبک فرصت ورود در ادامه یک روند از قبل تثبیت شده است. در کاربرد دوم، پولبک ابزار تایید یک شکست تازه است. در این مقاله هر جا «پولبک بعد از شکست» گفته می شود، منظور کاربرد دوم است.

چرا پولبک شکل می گیرد؟

پولبک نتیجه رفتار همزمان سه گروه از معامله گران است. فرض کنید قیمت یک مقاومت را به سمت بالا شکسته است:

نوسان گیرانی که از پایین تر خریده اند، نزدیک مقاومت سود خود را ذخیره می کنند و با فروش آن ها فشار عرضه ایجاد می شود.

معامله گرانی که در شکست جا مانده اند، منتظر قیمت پایین تر می مانند و تا رسیدن قیمت به سطح شکسته شده وارد نمی شوند.

معامله گران محتاط، شکست را بدون تایید قبول نمی کنند و فقط بعد از دیدن واکنش قیمت به سطح قدیمی وارد می شوند.

نتیجه این رفتار، بازگشت قیمت به سمت سطح شکسته شده است. اگر تقاضای گروه دوم و سوم به اندازه کافی قوی باشد، قیمت از همان سطح دوباره بالا می رود و پولبک کامل می شود. در سبک های مبتنی بر اسمارت مانی، این بازگشت با مفهوم جمع آوری نقدینگی در اسمارت مانی هم توضیح داده می شود؛ یعنی بازار پیش از ادامه حرکت، حد ضرر معامله گران زودهنگام را فعال می کند.

انواع پولبک روی چارت

از نظر عمق بازگشت نسبت به سطح شکسته شده، پولبک ها را می توان در سه دسته دید:

پولبک معمولی: قیمت دقیقا تا سطح شکسته شده برمی گردد و از همان جا در جهت شکست حرکت می کند.

پولبک داخلی: قیمت کمی از سطح شکسته شده عبور می کند و سپس برمی گردد. این حالت معمولا نشانه ضعف نسبی حرکت است و اگر عمق نفوذ زیاد شود، مرز آن با شکست کاذب باریک می شود.

پولبک خارجی: قیمت قبل از رسیدن به سطح شکسته شده برمی گردد. این حالت معمولا نشانه قدرت زیاد حرکت است، اما به ورود روی سطح فرصت نمی دهد.

از نظر شکل، پولبک می تواند ساده باشد (چند کندل خلاف روند و برگشت) یا پیچیده؛ در حالت پیچیده، بازگشت در قالب یک الگوی ادامه دهنده مثل پرچم، مثلث یا کنج شکل می گیرد و ممکن است چندین روز یا چندین کندل طول بکشد. پولبک های پیچیده معمولا در بازارهای کم نوسان یا در تایم فریم های بالاتر دیده می شوند.

بریک اوت (Breakout) چیست؟

بریک اوت یا شکست، عبور قاطع قیمت از یک سطح حمایت و مقاومت است؛ به شکلی که کندل در سمت دیگر سطح بسته شود، نه اینکه فقط با سایه از آن عبور کند. شکست مقاومت به سمت بالا، بریک اوت صعودی و شکست حمایت به سمت پایین، بریک اوت نزولی نامیده می شود.

اهمیت بریک اوت در این است که تعادل عرضه و تقاضا در آن سطح به هم خورده است. سطحی که تا دیروز قیمت را متوقف می کرد، امروز پشت سر گذاشته شده و اگر شکست معتبر باشد، همان سطح در بازگشت های بعدی می تواند نقش معکوس بگیرد؛ مقاومت شکسته شده به حمایت تبدیل می شود و برعکس. همین «تغییر نقش سطح» زیربنای پولبک بعد از شکست است.

نشانه های شکست معتبر

هیچ نشانه ای به تنهایی شکست را تایید نمی کند، اما ترکیب چند مورد زیر احتمال معتبر بودن آن را بالا می برد:

بسته شدن کندل فراتر از سطح: کندل شکست باید در سمت دیگر سطح بسته شود. عبور با سایه و بازگشت بدنه، شکست محسوب نمی شود.

کندل با بدنه بزرگ: شکست هایی که با کندل های قوی مثل ماروبوزو یا اینگالف انجام می شوند، نسبت به شکست های آرام و کم دامنه اعتبار بیشتری دارند.

افزایش حجم معاملات: در بازارهایی که حجم واقعی در دسترس است (سهام، آتی) افزایش حجم در کندل شکست نشانه مشارکت بازیگران بزرگ است. در فارکس، حجم بروکر فقط حجم تیک همان بروکر است و باید با احتیاط تفسیر شود. مقاله اندیکاتور حجم معاملات محدودیت های این ابزار را توضیح می دهد.

تثبیت بالای سطح: اگر یک یا چند کندل بعد از شکست هم فراتر از سطح بمانند، احتمال کاذب بودن کمتر می شود.

انواع بریک اوت

بریک اوت ها بر اساس جایگاه آن ها در روند، سه نوع اصلی دارند. بریک اوت ادامه دهنده بعد از یک دوره استراحت قیمت در جهت روند قبلی رخ می دهد و معمولا از الگوهایی مثل پرچم، مثلث یا مستطیل خارج می شود. بریک اوت بازگشتی در انتهای روند و در خلاف جهت آن شکل می گیرد و بیشتر در الگوهایی مثل سر و شانه یا سقف و کف دوقلو دیده می شود. گپ بریک اوت زمانی است که قیمت در باز شدن بازار یا بعد از خبر، با فاصله از سطح عبور می کند؛ این نوع شکست سریع است اما ریسک اسلیپیج و بازگشت گپ را دارد.

فیک بریک اوت (شکست کاذب) چیست؟

فیک بریک اوت زمانی رخ می دهد که قیمت از سطح عبور می کند، اما به سرعت به داخل محدوده قبلی برمی گردد و حرکت ادامه پیدا نمی کند. معامله گرانی که روی شکست وارد شده اند، در این حالت با حد ضرر خارج می شوند.

سه دلیل رایج شکست کاذب عبارت اند از: حجم ناکافی برای ادامه حرکت، جمع آوری نقدینگی پشت سطح توسط بازیگران بزرگ (به اصطلاح استاپ هانت) و برخورد شکست با یک سطح مهم تر در تایم فریم بالاتر. جزئیات بیشتر و روش های تشخیص را در مقاله بریک اوت و فیک بریک اوت بخوانید. در اینجا فقط به این نکته اکتفا می کنیم که تفاوت شکست کاذب با پولبک، در «ماندن یا نماندن قیمت پشت سطح» است؛ موضوعی که در بخش تشخیص به آن برمی گردیم.

تفاوت پولبک و بریک اوت در یک نگاه

تفاوت پولبک و بریک اوت در نقش، جهت و زمان وقوع آن ها است؛ نه در اینکه یکی درست و دیگری غلط باشد. جدول زیر این تفاوت ها را کنار هم می گذارد.

جمع بندی جدول: بریک اوت به شما می گوید بازار «کجا تصمیم گرفته»، و پولبک به شما فرصت می دهد با قیمت بهتر و ریسک کمتر به آن تصمیم بپیوندید.

پولبک و بریک اوت رقیب نیستند؛ دو مرحله از یک حرکت هستند

بسیاری از حرکت های قوی بازار سه مرحله دارند: شکست سطح، بازگشت به سطح، ادامه حرکت. بریک اوت مرحله اول است و پولبک مرحله دوم. به همین دلیل سوال «بریک اوت بهتر است یا پولبک؟» در واقع سوال «در مرحله اول وارد شوم یا مرحله دوم؟» است.

این نگاه یک پیامد عملی مهم دارد: بازگشت قیمت به سطح شکسته شده به خودی خود نشانه شکست کاذب نیست. اگر قیمت روی سطح واکنش نشان دهد و در جهت شکست ادامه دهد، این بازگشت یک پولبک بوده و در عمل شکست را تایید کرده است. تنها زمانی باید به کاذب بودن شکست مشکوک شد که قیمت با کندل بسته شده به داخل محدوده قبلی برگردد و آنجا بماند.

پولبک بعد از شکست چقدر رایج است؟ (آمار)

معتبرترین داده در این زمینه از پژوهش های توماس بولکوفسکی، نویسنده دایره المعارف الگوهای نموداری، به دست می آید. طبق داده های منتشرشده در سایت او، از سال ۲۰۰۰ به بعد در ۵۸ درصد از ۸,۷۶۵ الگوی نموداری با شکست نزولی، قیمت به سطح شکست بازگشته است. اگر شکست با حجم بالاتر از میانگین ۳۰ روزه انجام شده باشد، این نسبت به حدود ۶۶ درصد می رسد.

از نظر زمان، قیمت به طور میانگین ۶ روز بعد از شکست شروع به بازگشت می کند و کل رفت و برگشت تا سطح حدود ۱۱ روز طول می کشد. عمق حرکت اولیه پیش از بازگشت هم معمولا بین ۴ تا ۱۰ درصد است. نکته مهم تر برای معامله گر این است که بعد از بازگشت قیمت به سطح، در ۵۳ درصد موارد قیمت به داخل الگو ادامه داده و در ۴۷ درصد موارد حرکت اولیه از سر گرفته شده است. یعنی حدود نیمی از پولبک ها به ادامه حرکت ختم نمی شوند و همین موضوع اهمیت تایید کندلی و حد ضرر را نشان می دهد.

سه محدودیت این آمار را باید در نظر داشت. اول، این داده ها از بازار سهام آمریکا و در تایم فریم روزانه استخراج شده اند، نه از فارکس یا کریپتو. دوم، بولکوفسکی این اعداد را برای شکست های نزولی گزارش کرده و برای شکست های صعودی (که او «تروبک» می نامد) اعداد جداگانه ای دارد. سوم، رفتار بازار در دوره های مختلف تغییر می کند و این نسبت ها قانون ثابت نیستند، بلکه برآوردی از احتمال هستند.

تروبک چیست و با پولبک چه فرقی دارد؟

در تعریف رسمی بولکوفسکی، تروبک (Throwback) بازگشت قیمت به سطح شکست بعد از یک شکست صعودی است و پولبک، همان بازگشت بعد از شکست نزولی. به عبارت دیگر، این دو یک پدیده هستند که فقط جهت آن ها فرق می کند: در تروبک قیمت از بالا به سطح برمی گردد و در پولبک از پایین.

در برخی منابع فارسی این تعریف برعکس نوشته شده است. مرجع در این مورد، تعریف اصلی بولکوفسکی است که بالاتر آمد. با این حال در عمل، اکثر معامله گران و حتی بسیاری از آموزش های انگلیسی هر دو حالت را «پولبک» می نامند و این تفاوت واژگانی در تصمیم معاملاتی اثری ندارد. آنچه اهمیت دارد، رفتار قیمت روی سطح است، نه نامی که به آن می دهیم.

چطور روی چارت تشخیص بدهیم پولبک است، بریک اوت است یا فیک؟

تشخیص این سه حالت با یک معیار مشترک انجام می شود: موقعیت کندل های بسته شده نسبت به سطح شکسته شده. بریک اوت یعنی کندل فراتر از سطح بسته شده است. پولبک یعنی قیمت به سطح برگشته اما کندل ها همچنان در سمت شکست بسته می شوند. شکست کاذب یعنی کندل به داخل محدوده قبلی بازگشته و آنجا بسته شده است.

چک لیست پنج مرحله ای

پیش از تصمیم گیری درباره هر شکست، این پنج پرسش را به ترتیب بررسی کنید:

سطح معتبر است؟ سطحی که چند بار قیمت را برگردانده و در تایم فریم بالاتر هم دیده می شود، ارزش بیشتری از سطحی دارد که فقط یک بار لمس شده است.

کندل شکست بسته شده است؟ تا زمانی که کندل شکست بسته نشده، شکستی وجود ندارد. ورود در میانه کندل، ورود روی یک فرضیه است.

حجم یا مومنتوم شکست کافی است؟ بدنه بزرگ کندل و افزایش حجم (در بازارهایی که حجم معتبر دارند) نشانه قدرت شکست است.

قیمت در بازگشت به سطح چه می کند؟ اگر روی سطح کندل بازگشتی می سازد و بدنه ها در سمت شکست بسته می شوند، پولبک است. اگر با بدنه از سطح عبور می کند، مشکوک به شکست کاذب است.

تایم فریم بالاتر همسو است؟ شکست یک مقاومت در تایم فریم ۱۵ دقیقه، اگر دقیقا زیر یک مقاومت روزانه باشد، احتمال ناکامی بیشتری دارد. روش کار را در تحلیل مولتی تایم فریم بخوانید.

نشانه های کندلی در پایان پولبک

پایان پولبک معمولا با یک کندل یا الگوی کندلی بازگشتی روی سطح مشخص می شود. سه الگوی پرکاربرد در این موقعیت عبارت اند از پین بار با سایه بلند به سمت سطح، کندل اینگالف در جهت شکست، و دوجی که بعد از آن کندل قوی در جهت شکست بسته شود.

معیار مهم دیگر، کاهش مومنتوم در حرکت برگشتی است. پولبک سالم معمولا با کندل های کوچک تر و کم جان تر از کندل شکست انجام می شود. اگر کندل های بازگشتی بزرگ تر و پرقدرت تر از کندل شکست باشند، بازار در حال پس گرفتن حرکت است، نه استراحت.

پولبک سالم در برابر شروع بازگشت روند

پولبک و بازگشت روند (Reversal) در چند کندل اول شبیه هم هستند و تفاوت آن ها فقط با گذشت زمان روشن می شود. با این حال چند نشانه به تفکیک زودتر کمک می کند.

پولبک معمولا کم عمق است، چند کندل طول می کشد و ساختار روند (کف های بالاتر در روند صعودی یا سقف های پایین تر در روند نزولی) را حفظ می کند. بازگشت روند معمولا عمیق تر است، سطح های ساختاری مثل آخرین کف یا سقف مهم و خط روند را می شکند و با کندل های پرقدرت در جهت جدید همراه است. یک قرارداد رایج در بازار سهام این است که افت ۱۰ تا ۲۰ درصدی از سقف، اصلاح و افت بیشتر از ۲۰ درصد، بازگشت روند نامیده می شود؛ این اعداد قراردادی هستند و در فارکس با نوسان های کوچک تر معنای مستقیم ندارند.

در بریک اوت وارد شویم یا منتظر پولبک بمانیم؟

پاسخ به ریسک پذیری، تایم فریم و شرایط بازار بستگی دارد و هیچ کدام از این دو ورود به طور مطلق برتر نیست. ورود در بریک اوت به دنبال مومنتوم است و می پذیرد که در ازای جا نماندن، شکست های کاذب بیشتری را با ضرر ببندد. ورود در پولبک به دنبال قیمت بهتر و حد ضرر کوچک تر است و می پذیرد که گاهی پولبک هرگز نیاید و حرکت را از دست بدهد.

ورود روی بریک اوت (تهاجمی)

در این روش، معامله گر بعد از بسته شدن کندل شکست وارد می شود؛ یا با سفارش بازار بعد از بسته شدن کندل، یا با سفارش شرطی کمی فراتر از سطح. مزیت اصلی این است که هیچ حرکتی از دست نمی رود و در شکست های خبری یا حرکت های قوی که پولبک نمی زنند، تنها راه حضور در معامله همین است.

عیب اصلی، فاصله زیاد نقطه ورود تا حد ضرر است. حد ضرر منطقی در این روش پشت سطح شکسته شده یا زیر کندل شکست قرار می گیرد و چون قیمت در لحظه شکست از سطح دور شده، این فاصله بزرگ است. نتیجه، نسبت ریسک به بازده ضعیف تر و حجم معامله کوچک تر با همان مقدار ریسک است. عیب دوم، مواجهه مستقیم با شکست های کاذب است.

ورود روی پولبک (محافظه کارانه)

در این روش، معامله گر بعد از شکست وارد نمی شود و منتظر می ماند قیمت به سطح شکسته شده برگردد و روی آن کندل تایید بسازد. ورود بعد از بسته شدن کندل تایید انجام می شود و حد ضرر پشت کف یا سقف پولبک قرار می گیرد؛ یعنی معمولا نزدیک تر از حد ضرر روش قبلی.

مزیت اصلی، نسبت ریسک به بازده بهتر و فیلتر شدن بخشی از شکست های کاذب است، چون شکستی که قیمت را پشت خود نگه نداشته، اصلا فرصت ورود نمی دهد. عیب اصلی، ریسک نیامدن پولبک است. طبق آمار بولکوفسکی، در حدود ۴۰ درصد شکست ها پولبک رخ نمی دهد و معامله گر پولبکی این حرکت ها را از دست می دهد. عیب دوم این است که پولبک گاهی عمیق تر از انتظار می شود و پیش از بازگشت، حد ضرر را فعال می کند.

مقایسه عددی یک معامله با دو ورود (سناریوی فرضی)

اعداد این سناریو فرضی هستند و فقط برای نشان دادن تفاوت ریسک به بازده انتخاب شده اند، نه به عنوان پیش بینی بازار.

فرض کنید طلا (XAUUSD) چند روز در محدوده ۲,۳۰۰ تا ۲,۳۵۰ دلار نوسان کرده و کندل چهار ساعته با بدنه بزرگ در ۲,۳۶۲ دلار بالای مقاومت ۲,۳۵۰ بسته شده است. هدف قیمتی هر دو ورود ۲,۴۰۰ دلار (تقریبا برابر ارتفاع محدوده) در نظر گرفته می شود و ریسک هر معامله بر اساس قانون ریسک ۱ تا ۲ درصد روی حساب ۱۰,۰۰۰ دلاری، ۱۰۰ دلار است.

ورود A روی بریک اوت: ورود در ۲,۳۶۲، حد ضرر زیر مقاومت با کمی فاصله در ۲,۳۴۰، حد سود ۲,۴۰۰. ریسک ۲۲ دلار به ازای هر اونس و بازده ۳۸ دلار؛ نسبت ریسک به بازده حدود ۱ به ۱.۷. با ریسک ۱۰۰ دلار، حجم معامله حدود ۰.۰۴۵ لات می شود (هر یک دلار حرکت در یک لات طلا برابر ۱۰۰ دلار است).

ورود B روی پولبک: قیمت شش کندل بعد به ۲,۳۵۲ برمی گردد و یک پین بار صعودی روی سطح می سازد. ورود در ۲,۳۵۲، حد ضرر زیر سایه پین بار در ۲,۳۴۳، حد سود ۲,۴۰۰. ریسک ۹ دلار و بازده ۴۸ دلار؛ نسبت ریسک به بازده حدود ۱ به ۵.۳. با همان ریسک ۱۰۰ دلار، حجم معامله حدود ۰.۱۱ لات می شود، یعنی بیش از دو برابر ورود A.

نتیجه: اگر هر دو معامله به حد سود برسند، ورود B با همان ریسک دلاری، سود بسیار بیشتری می سازد. اما این مقایسه یک شرط پنهان دارد: پولبک باید اتفاق بیفتد. اگر قیمت بدون بازگشت به ۲,۴۰۰ برسد، ورود A سود کرده و ورود B هیچ معامله ای نداشته است. برای تنظیم دقیق فاصله ها و نحوه قرار دادن سفارش ها، مقاله حد سود و حد ضرر را ببینید.

کدام روش در کدام شرایط بازار؟

شرایط بازار می تواند کفه را به یک سمت سنگین کند. در بازار رنج و کم نوسان که قیمت مدت طولانی فشرده شده، شکست معمولا با حرکت انفجاری همراه است و ممکن است پولبک ندهد؛ در این شرایط ورود روی بریک اوت منطقی تر است. در روند بالغ که چندین موج طی کرده و سطوح متعددی پشت سر گذاشته، احتمال پولبک بیشتر و احتمال شکست کاذب هم بیشتر است؛ ورود روی پولبک در این شرایط معمولا کیفیت بهتری دارد.

در شکست های خبری (مثل انتشار داده های اشتغال یا تصمیم نرخ بهره) ورود روی بریک اوت با ریسک اسلیپیج و اسپرد بازشده همراه است و پولبک هم ممکن است به شکل نامنظم رخ دهد. بسیاری از معامله گران در این شرایط ترجیح می دهند صبر کنند تا نوسان اولیه فروکش کند و سپس روی اولین بازگشت منظم تصمیم بگیرند.

اشتباهات رایج درباره پولبک و بریک اوت

اشتباه گرفتن پولبک با بازار رنج. پولبک همیشه در دل یک حرکت جهت دار معنا دارد. اگر قیمت بین دو سطح رفت و برگشت می کند و روندی وجود ندارد، این نوسان رنج است، نه پولبک.

شکست دانستن لمس سطح. عبور سایه از سطح یا رسیدن قیمت به آن، شکست نیست. شکست با بسته شدن بدنه کندل فراتر از سطح تعریف می شود.

ورود پیش از بسته شدن کندل. کندلی که در میانه شکل گیری بالای مقاومت است، می تواند تا پایان همان کندل به زیر آن برگردد. ورود در این حالت به معنی معامله روی یک شکست تایید نشده است.

حد ضرر داخل نویز سطح. قرار دادن حد ضرر دقیقا روی سطح شکسته شده باعث می شود پولبک های داخلی معمولی حد ضرر را فعال کنند. حد ضرر باید با فاصله ای معقول پشت سطح یا پشت کف پولبک باشد.

تلقی هر بازگشت به عنوان شکست کاذب. بازگشت به سطح در بیش از نیمی از شکست ها رخ می دهد. بستن معامله به محض شروع بازگشت، معامله گر را از بخش بزرگی از حرکت های معتبر محروم می کند.

انتظار پولبک در همه شکست ها. حرکت های قوی گاهی بدون بازگشت ادامه می دهند. معامله گری که فقط روی پولبک وارد می شود باید این جا ماندن ها را بخشی از هزینه روش خود بداند، نه یک خطا.

جمع بندی

پولبک بازگشت موقت قیمت به سمت یک سطح است و بریک اوت عبور از آن. در بسیاری از حرکت ها این دو پشت سر هم می آیند: ابتدا شکست، سپس بازگشت به سطح، سپس ادامه. ورود روی بریک اوت سریع تر است و حرکت را از دست نمی دهد، اما حد ضرر بزرگ تر و شکست های کاذب بیشتری دارد. ورود روی پولبک نسبت ریسک به بازده بهتری می دهد، اما در حدود ۴۰ درصد موارد فرصتی برای آن پیش نمی آید.

انتخاب بین این دو یک تصمیم شخصی است که باید در تریدینگ پلن نوشته شود و پیش از استفاده با سرمایه واقعی، در بک تست و فوروارد تست روی نماد و تایم فریم مورد نظر آزموده شود.

سوالات متداول

آیا بعد از هر شکست پولبک رخ می دهد؟

خیر. طبق داده های بولکوفسکی در بازار سهام، حدود ۵۸ درصد شکست های نزولی به سطح شکست بازمی گردند و این نسبت در شکست های پرحجم به حدود ۶۶ درصد می رسد. بقیه شکست ها بدون بازگشت ادامه می دهند.

پولبک چند کندل طول می کشد؟

مدت مشخصی ندارد. در داده های تایم فریم روزانه سهام، رفت و برگشت کامل به سطح به طور میانگین حدود ۱۱ روز طول می کشد. در تایم فریم های پایین تر این عدد به همان نسبت کوچک تر است، اما پولبک های پیچیده می توانند بسیار طولانی تر شوند.

تروبک و پولبک یکی هستند؟

از نظر رفتار قیمت بله؛ هر دو بازگشت به سطح شکسته شده هستند. در تعریف بولکوفسکی، تروبک بعد از شکست صعودی و پولبک بعد از شکست نزولی رخ می دهد. در گفتار روزمره معامله گران هر دو «پولبک» نامیده می شوند.

تفاوت پولبک و اصلاح چیست؟

پولبک کم عمق و کوتاه است و ساختار روند را حفظ می کند. اصلاح عمیق تر و طولانی تر است و ممکن است بخشی از ساختار روند را تغییر دهد. مرز این دو قراردادی است و در بازار سهام معمولا افت ۱۰ تا ۲۰ درصدی از سقف، اصلاح نامیده می شود.

اگر پولبک نیامد چه کنیم؟

معامله را رها کنید. تعقیب قیمتی که از سطح دور شده، هم حد ضرر را بزرگ می کند و هم نسبت ریسک به بازده را ضعیف. جا ماندن از یک حرکت، بخشی از هزینه طبیعی روش ورود روی پولبک است.

پولبک در چه تایم فریمی معتبرتر است؟

پولبک به سطحی که در تایم فریم بالاتر هم معتبر است، اعتبار بیشتری دارد. روش رایج این است که سطح در تایم فریم روزانه یا چهار ساعته شناسایی شود و کندل تایید پولبک در تایم فریم پایین تر مثل یک ساعته یا ۱۵ دقیقه جست وجو شود.

منابع

Thomas Bulkowski, Bulkowski on Pullbacks

Thomas Bulkowski, Bulkowski on Throwbacks

Investopedia, Pullback