لیمیت اوردر (Limit Order) یا سفارش محدود، دستوری است که با آن به پلتفرم می گویید معامله فقط در قیمتی مشخص یا بهتر از آن انجام شود؛ نه در هر قیمتی که بازار همان لحظه ارائه می کند. در پنل بیشتر صرافی ها و پلتفرم های معاملاتی، این گزینه با نام های «سفارش محدود»، «سفارش عادی» یا «سفارش با قیمت معین» دیده می شود و همه آن ها به یک چیز اشاره دارند.
این راهنما علاوه بر تعریف و نحوه کار، به سه سوالی می پردازد که معمولا بعد از اولین سفارش پیش می آید: چرا قیمت به سفارش رسید ولی اجرا نشد، چرا فقط بخشی از آن پر شد، و چرا کارمزد آن با سفارش بازار فرق دارد.
لیمیت اوردر چیست؟
لیمیت اوردر سفارشی است که در آن حداکثر قیمت خرید یا حداقل قیمت فروش را از قبل تعیین می کنید. پلتفرم این سفارش را فقط در همان قیمت یا قیمتی بهتر اجرا می کند؛ یعنی خرید در قیمت تعیین شده یا پایین تر، و فروش در قیمت تعیین شده یا بالاتر.
دو قید «یا بهتر» و «فقط» اهمیت دارند. «یا بهتر» یعنی اگر در لحظه ثبت، قیمت مناسب تری در بازار موجود باشد، سفارش در همان قیمت بهتر اجرا می شود. «فقط» یعنی اگر بازار هرگز به قیمت شما نرسد، معامله ای انجام نمی شود. به همین دلیل لیمیت اوردر قیمت را تضمین می کند، نه اجرا را.
این نوع سفارش در همه بازارهایی که دفتر سفارش دارند وجود دارد: صرافی های ارز دیجیتال، بورس سهام و پلتفرم های معاملاتی فارکس مانند متاتریدر که در آن ها لیمیت اوردر زیرمجموعه سفارش های در انتظار (Pending Order) است.
تفاوت لیمیت اوردر با مارکت اوردر در یک نگاه
سفارش بازار (Market Order) معامله را همین حالا و با بهترین قیمت موجود انجام می دهد؛ لیمیت اوردر معامله را در قیمت شما و هر زمان که بازار به آن برسد انجام می دهد. تفاوت اصلی این دو در سرعت نیست؛ در این است که کدام طرف معامله را کنترل می کنید: قیمت یا زمان.
در سفارش بازار اجرا تقریبا قطعی است، اما قیمت نهایی ممکن است با قیمتی که روی صفحه دیده اید فرق کند. این اختلاف همان اسلیپیج است و در بازارهای کم نقدینگی یا هنگام انتشار خبر، می تواند قابل توجه باشد. در لیمیت اوردر عکس این اتفاق می افتد: قیمت قطعی است و اجرا نامعلوم. انتخاب بین این دو، انتخاب بین «حتما وارد شوم» و «فقط با قیمت خودم وارد شوم» است.
انواع لیمیت اوردر: خرید و فروش
لیمیت اوردر دو شکل دارد و جهت هر کدام نسبت به قیمت فعلی بازار ثابت است: سفارش محدود خرید پایین تر از قیمت بازار و سفارش محدود فروش بالاتر از آن ثبت می شود.
سفارش محدود خرید (Buy Limit)
سفارش محدود خرید همیشه پایین تر از قیمت فعلی ثبت می شود. منطق آن این است که انتظار دارید قیمت ابتدا کمی پایین بیاید و بعد مسیر خود را ادامه دهد؛ پس در همان افت، ارزان تر می خرید. معامله گرانی که در پولبک یا روی سطوح حمایت وارد می شوند، معمولا از همین سفارش استفاده می کنند.
مثال فرضی: بیت کوین در ۶۰٬۰۰۰ دلار معامله می شود و شما می خواهید ۰٫۵ بیت کوین در ۵۸٬۵۰۰ دلار بخرید. یک Buy Limit با قیمت ۵۸٬۵۰۰ و مقدار ۰٫۵ ثبت می کنید. تا وقتی قیمت بالای ۵۸٬۵۰۰ است هیچ اتفاقی نمی افتد. این مثال در بخش های بعدی ادامه پیدا می کند.
سفارش محدود فروش (Sell Limit)
سفارش محدود فروش بالاتر از قیمت فعلی ثبت می شود. دو کاربرد دارد: فروش دارایی ای که دارید در قیمت هدف، یا در فارکس، باز کردن پوزیشن فروش از یک سطح مقاومت که انتظار برگشت قیمت از آن را دارید.
در ادامه مثال بالا، اگر ۰٫۵ بیت کوین را در ۵۸٬۵۰۰ خریده باشید و بخواهید در ۶۳٬۰۰۰ بفروشید، یک Sell Limit در ۶۳٬۰۰۰ ثبت می کنید. این سفارش فقط وقتی اجرا می شود که قیمت به ۶۳٬۰۰۰ یا بالاتر برسد.
اگر قیمت لیمیت را سمت اشتباه بگذارم چه می شود؟
اگر قیمت خرید محدود را بالاتر از قیمت فعلی بازار وارد کنید (یا قیمت فروش محدود را پایین تر)، سفارش منتظر نمی ماند و بلافاصله با بهترین قیمت موجود اجرا می شود؛ چون شرط «قیمت شما یا بهتر» همین حالا برقرار است. به این حالت Marketable Limit Order گفته می شود.
تفاوت آن با سفارش بازار این است که سقف قیمت دارد: اگر نقدینگی کافی تا قیمت شما موجود نباشد، بخش باقی مانده در دفتر سفارش می ماند و با قیمتی بدتر از حد شما اجرا نمی شود. برای مبتدی ها این اشتباه معمولا پرهزینه است، چون فکر می کنند سفارش منتظر می ماند و با قیمت فعلی خرید می کنند.
در متاتریدر این خطا رخ نمی دهد؛ پلتفرم اجازه ثبت Buy Limit بالاتر از قیمت فعلی را نمی دهد و برای ورود بعد از عبور قیمت از یک سطح باید از سفارش استاپ استفاده کنید. تفاوت بای لیمیت و بای استاپ دقیقا همین نکته است.
لیمیت اوردر چگونه کار می کند؟ (نگاهی به دفتر سفارش)
سفارش محدود شما بعد از ثبت، وارد دفتر سفارش می شود و تا زمانی که دو شرط برقرار نشود، اجرا نمی شود: رسیدن قیمت به سطح شما و تمام شدن سفارش های جلوتر از شما در همان سطح.
سفارش شما در دفتر سفارش کجا می نشیند؟
دفتر سفارش (Order Book) فهرست همه سفارش های خرید و فروش باز است که بر اساس قیمت مرتب شده اند. سفارش محدود شما در صف قیمت خودش قرار می گیرد. اولویت اجرا ابتدا با قیمت بهتر و سپس با زمان ثبت است؛ به این قاعده اولویت قیمت-زمان (Price-Time Priority) می گویند.
به همین دلیل ممکن است ببینید قیمت دقیقا به ۵۸٬۵۰۰ رسید اما سفارش شما پر نشد. در ادامه مثال: فرض کنید در قیمت ۵۸٬۵۰۰ پیش از شما ۳ بیت کوین سفارش خرید ثبت شده بود و فقط ۱ بیت کوین فروش به آن سطح رسید. فروشنده ها با سفارش های جلوتر معامله کردند و قیمت دوباره بالا رفت. سفارش شما هنوز باز است و لغو نشده؛ فقط نوبتش نرسیده است.
در فارکس با دفتر سفارش عمومی روبه رو نیستید. سفارش روی سرور بروکر می ماند و وقتی قیمت Ask (برای خرید) یا Bid (برای فروش) به سطح شما برسد اجرا می شود. نمودار متاتریدر به طور پیش فرض قیمت Bid را نشان می دهد؛ پس Buy Limit شما زمانی فعال می شود که Ask به سطح برسد، یعنی به اندازه اسپرد زودتر از آنچه روی نمودار می بینید. در لحظه هایی که اسپرد پهن می شود، این فاصله می تواند چند برابر حالت عادی باشد.
اجرای ناقص (Partial Fill)
اگر در قیمت شما نقدینگی کمتر از حجم سفارش موجود باشد، فقط بخشی از سفارش اجرا می شود و باقی مانده به عنوان سفارش باز در دفتر می ماند. در ادامه مثال: از ۰٫۵ بیت کوین، ۰٫۲ بیت کوین در ۵۸٬۵۰۰ پر می شود و ۰٫۳ بیت کوین باز می ماند.
دو پیامد دارد. اول، کارمزد روی هر بخش جداگانه محاسبه می شود. دوم، اگر سفارش را لغو کنید فقط بخش باقی مانده لغو می شود و معامله انجام شده برنمی گردد. در صرافی ها دو حالت IOC و FOK برای کنترل این رفتار وجود دارد که در بخش اعتبار سفارش توضیح داده شده است.
بلوکه شدن موجودی تا زمان اجرا
با ثبت سفارش محدود، معادل آن از موجودی شما کنار گذاشته می شود: برای خرید، مبلغ (قیمت × مقدار) از ارز مظنه و برای فروش، مقدار دارایی. در مثال ما ۲۹٬۲۵۰ دلار تا زمان اجرا یا لغو قفل می شود و در بخش «سفارش های باز» دیده می شود. این پول گم نشده، اما قابل استفاده در سفارش دیگری هم نیست.
در فارکس، سفارش در انتظار معمولا تا پیش از فعال شدن، مارجینی درگیر نمی کند؛ این رفتار به بروکر بستگی دارد و باید در مشخصات حساب بررسی شود.
کارمزد لیمیت اوردر: میکر یا تیکر؟
در صرافی های ارز دیجیتال، لیمیت اوردر معمولا کارمزد کمتری نسبت به سفارش بازار دارد، چون در بیشتر موارد به عنوان سفارش میکر محاسبه می شود. اما این قاعده استثنا دارد.
سفارشی که در دفتر سفارش می نشیند و منتظر طرف مقابل می ماند، میکر (Maker) نام دارد، چون به بازار نقدینگی اضافه می کند. سفارشی که فورا با سفارش موجود جفت می شود، تیکر (Taker) است، چون نقدینگی را از دفتر برمی دارد. بیشتر صرافی ها، از جمله بایننس، برای میکر کارمزد کمتری در نظر می گیرند.
لیمیت اوردر فقط زمانی میکر است که در دفتر سفارش بماند. اگر به صورت Marketable ثبت شود یا بخشی از آن فورا پر شود، همان بخش با کارمزد تیکر محاسبه می شود. در ادامه مثال: ۰٫۲ بیت کوینی که بعد از انتظار در ۵۸٬۵۰۰ پر شد، کارمزد میکر می دهد.
در صرافی های ایرانی مانند نوبیتکس نیز کارمزد میکر و تیکر متفاوت و بر اساس حجم معاملات ۳۰ روز گذشته پلکانی است؛ هنگام ثبت سفارش معمولا کارمزد تیکر نمایش داده می شود و اگر سفارش به صورت میکر اجرا شود، کارمزد کمتر کسر می شود. درصدها به مرور تغییر می کنند؛ پیش از محاسبه سود خالص، جدول کارمزد همان صرافی را ببینید.
گزینه Post-Only: اگر می خواهید سفارش حتما میکر باشد، در صرافی هایی که این گزینه را دارند آن را فعال کنید. در این حالت اگر سفارش قرار باشد فورا اجرا شود، به جای اجرا با کارمزد تیکر، رد می شود.
در فارکس ساختار میکر و تیکر وجود ندارد. هزینه شما اسپرد است و در حساب های ECN کمیسیون ثابت به آن اضافه می شود. مزیت هزینه ای لیمیت اوردر در فارکس این است که در لحظه های پهن شدن اسپرد، مانند زمان انتشار خبر یا تغییر سشن، با قیمت نامطلوب وارد معامله نمی شوید.
اعتبار سفارش لیمیت: تا کی باز می ماند؟
سفارش محدود اجرا نشده بر اساس تنظیم «اعتبار» یا Time in Force حذف می شود؛ در بیشتر صرافی ها پیش فرض آن «تا لغو» است و در بورس تهران «روز». ندانستن این تنظیم، شایع ترین دلیل اجرا شدن سفارش های فراموش شده است.
گزینه های رایج:
GTC (Good Till Cancelled / معتبر تا لغو): سفارش تا اجرا یا لغو دستی باز می ماند، حتی هفته ها بعد.
Day (روز): در پایان روز معاملاتی خودکار حذف می شود.
GTD (Good Till Date / معتبر تا تاریخ): تا تاریخ و ساعتی که تعیین می کنید معتبر است.
IOC (Immediate or Cancel): هر مقداری که فورا پر شود اجرا و باقی مانده لغو می شود؛ اجرای ناقص را می پذیرد.
FOK (Fill or Kill): یا کل سفارش فورا اجرا می شود یا هیچ بخشی از آن.
IOC و FOK همیشه تیکر محسوب می شوند، چون در دفتر سفارش نمی مانند.
| پلتفرم | پیش فرض | گزینه های موجود |
|---|---|---|
| صرافی های خارجی مانند بایننس | GTC | GTC، IOC، FOK |
| صرافی های ایرانی | معمولا تا لغو | بسته به صرافی متفاوت است؛ راهنمای همان صرافی را بررسی کنید |
| متاتریدر ۴ و ۵ (فارکس) | GTC | GTC، Today، Specified (تا تاریخ و ساعت مشخص) |
| بورس تهران | روز | روز، معتبر تا تاریخ، معتبر تا لغو |
ریسک GTC: سفارشی که برای تحلیل دو هفته پیش ثبت کرده اید، ممکن است در شرایطی اجرا شود که دیگر با آن تحلیل همخوانی ندارد. سفارش های باز را در فاصله های منظم بازبینی کنید.
آموزش ثبت لیمیت اوردر در صرافی و متاتریدر
فرم ثبت سفارش محدود در همه پلتفرم ها سه فیلد اصلی دارد: قیمت، مقدار و جهت (خرید یا فروش). تفاوت ها در نام گذاری و تنظیمات تکمیلی است.
در صرافی های ایرانی
وارد بازار جفت ارز موردنظر شوید (مثلا بیت کوین/تومان یا بیت کوین/تتر).
در فرم سفارش، تب «محدود» را انتخاب کنید؛ تب دیگر معمولا «سریع» یا «بازار» است.
قیمت را وارد کنید. برای خرید پایین تر و برای فروش بالاتر از قیمت فعلی.
مقدار را وارد کنید یا با نوار درصد، بخشی از موجودی را انتخاب کنید. فیلد «کل» خودکار محاسبه می شود.
سفارش را تایید کنید. سفارش در بخش «سفارش های باز» یا «سفارش های فعال» نمایش داده می شود و از همان جا قابل لغو است.
در بایننس
در بخش Spot، تب Limit را انتخاب کنید.
فیلدهای Price و Amount را پر کنید؛ Total خودکار محاسبه می شود.
از منوی تنظیمات کنار فرم، در صورت نیاز Time in Force (GTC، IOC، FOK)، Post-Only یا Iceberg را فعال کنید. Iceberg سفارش بزرگ را به چند سفارش کوچک تقسیم می کند تا حجم واقعی شما در دفتر سفارش دیده نشود.
Buy یا Sell را بزنید. سفارش در تب Open Orders می نشیند.
در متاتریدر ۴ و ۵
روی نماد راست کلیک کنید و New Order را باز کنید.
Type را از Instant Execution به Pending Order تغییر دهید.
نوع سفارش را Buy Limit یا Sell Limit انتخاب کنید و قیمت را وارد کنید. متاتریدر اجازه نمی دهد Buy Limit بالاتر از قیمت فعلی یا نزدیک تر از حد مجاز بروکر (Stop Level) ثبت شود.
در همان پنجره حد ضرر و حد سود را تعیین کنید تا با فعال شدن سفارش، پوزیشن از ابتدا محافظت شده باشد.
Expiration را تنظیم کنید و Place را بزنید. سفارش در تب Trade با وضعیت pending نمایش داده می شود.
مدیریت و لغو سفارش باز
تا پیش از اجرا، سفارش محدود قابل ویرایش یا لغو است. در صرافی ها معمولا باید سفارش را لغو و دوباره ثبت کنید؛ در متاتریدر می توانید قیمت و انقضا را مستقیم ویرایش کنید. بعد از اجرای کامل، سفارش به تاریخچه منتقل می شود و دیگر قابل برگشت نیست.
لیمیت اوردر در بورس تهران چه فرقی دارد؟
در بورس تهران، سفارش محدود همان منطق قیمت مشخص یا بهتر را دارد، اما سه محدودیت ساختاری به آن اضافه می شود که در صرافی های ارز دیجیتال وجود ندارد.
بازه مجاز قیمت: قیمت سفارش باید داخل دامنه نوسان روزانه نماد باشد که نسبت به قیمت پایانی روز قبل تعیین می شود. سفارش خارج از این بازه ثبت نمی شود.
اعتبار پیش فرض روز: اگر گزینه دیگری انتخاب نکنید، سفارش در پایان همان روز معاملاتی حذف می شود. برای نگه داشتن آن باید اعتبار «معتبر تا تاریخ» یا «معتبر تا لغو» را انتخاب کنید.
ساعت معاملات محدود: بازار فقط در ساعات مشخصی از روزهای کاری باز است و سفارش خارج از آن ساعات اجرا نمی شود.
در سامانه های معاملاتی بورس، امکان پنهان کردن بخشی از حجم سفارش (سفارش دوبخشی) نیز وجود دارد که معادل Iceberg در صرافی هاست. منابع آموزشی کارگزاری ها درباره وضعیت «سفارش به قیمت بازار» در بورس تهران هم نظر نیستند؛ برخی سفارش محدود را عملا تنها نوع سفارش فعال می دانند. پیش از اتکا به هر گزینه، راهنمای سامانه کارگزاری خودتان را ببینید.
لیمیت اوردر، استاپ اوردر و استاپ لیمیت: کدام برای چه کاری؟
هر سه سفارش شرط قیمتی دارند، اما جهت شرط فرق می کند: لیمیت در قیمت بهتر از بازار منتظر می ماند، استاپ در قیمت بدتر از بازار فعال می شود. استاپ لیمیت ترکیب این دو است.
سفارش استاپ (Stop Order) وقتی قیمت به سطح تعیین شده برسد، یک سفارش بازار ارسال می کند؛ برای حد ضرر یا ورود بعد از شکست سطح به کار می رود. سفارش استاپ لیمیت (Stop-Limit) با رسیدن قیمت به سطح استاپ، به جای سفارش بازار، یک لیمیت اوردر با قیمت دوم ثبت می کند. در نتیجه قیمت اجرا کنترل می شود، اما اگر بازار سریع از قیمت لیمیت عبور کند، ممکن است اصلا اجرا نشود.
| معیار | لیمیت اوردر | استاپ اوردر | استاپ لیمیت |
|---|---|---|---|
| جای قیمت نسبت به بازار | بهتر از بازار (خرید پایین تر، فروش بالاتر) | بدتر از بازار (خرید بالاتر، فروش پایین تر) | سطح استاپ بدتر از بازار + قیمت لیمیت |
| تضمین قیمت | بله | خیر | بله، بعد از فعال شدن |
| تضمین اجرا | خیر | تقریبا بله | خیر |
| ریسک اسلیپیج | نزدیک صفر | بالا در بازار سریع | نزدیک صفر، به قیمت اجرا نشدن |
| دیده شدن در دفتر سفارش | بله | خیر، تا فعال شدن | خیر، تا فعال شدن |
| کاربرد اصلی | ورود در پولبک، خروج با سود | حد ضرر، ورود در شکست | حد ضرر با کنترل قیمت |
| بهترین شرایط بازار | رنج یا اصلاح در روند | روند پرقدرت، خروج اضطراری | بازار با نقدینگی کافی |
حد سود در واقع یک لیمیت اوردر است
وقتی برای پوزیشن خرید حد سود تعیین می کنید، پلتفرم یک Sell Limit در آن قیمت ثبت می کند؛ برای پوزیشن فروش، یک Buy Limit. به همین دلیل حد سود همان ویژگی لیمیت اوردر را دارد: قیمت تضمین است اما اگر بازار فقط لحظه ای به آن سطح برسد و برگردد، ممکن است پر نشود. تنظیم درست حد سود و حد ضرر با همین منطق انجام می شود.
OCO: ترکیب لیمیت و استاپ لیمیت
سفارش OCO (One Cancels the Other) دو سفارش را هم زمان ثبت می کند: یک لیمیت برای خروج با سود و یک استاپ لیمیت برای خروج با زیان. با اجرای یکی، دیگری خودکار لغو می شود. این گزینه در بیشتر صرافی های خارجی و برخی صرافی های ایرانی در دسترس است و جایگزین تنظیم دستی حد سود و حد ضرر در بازار اسپات است.
مزایا و معایب لیمیت اوردر
لیمیت اوردر ریسک قیمت را حذف و ریسک اجرا نشدن را اضافه می کند؛ هر مزیت آن در شرایط مشخصی به عیب تبدیل می شود.
| مزایا | معایب |
|---|---|
| کنترل کامل قیمت ورود و خروج؛ معامله هرگز با قیمتی بدتر از حد شما انجام نمی شود | تضمین اجرا ندارد؛ اگر بازار به قیمت نرسد، معامله ای انجام نمی شود |
| حذف اسلیپیج، به ویژه در زمان خبر و بازارهای کم نقدینگی | جا ماندن از حرکت های سریع؛ قیمت ممکن است چند واحد قبل از سفارش شما برگردد |
| کارمزد کمتر در صرافی ها به عنوان سفارش میکر، در صورتی که در دفتر بماند | امکان اجرای ناقص؛ بخشی از سفارش ممکن است باز بماند |
| اجرای خودکار بدون نیاز به رصد دائمی؛ سفارش روی سرور می ماند | قفل شدن موجودی تا زمان اجرا یا لغو |
| کاهش تصمیم های هیجانی چون قیمت از قبل تعیین شده است | ریسک فراموشی سفارش های GTC و اجرای آن ها در شرایط تغییر کرده |
چه زمانی از لیمیت اوردر استفاده کنیم و چه زمانی نه؟
معیار تصمیم یک سوال است: اگر این معامله انجام نشود، چقدر ضرر می کنید؟ اگر جواب «هیچ، فقط یک فرصت از دست می رود» است، لیمیت اوردر مناسب است. اگر جواب «پوزیشن باز من در خطر می ماند» است، سفارش بازار یا استاپ مناسب تر است.
شرایط مناسب برای لیمیت اوردر
ورود در پولبک به سطح حمایت یا مقاومت، به جای تعقیب قیمت. این روش معمولا نسبت ریسک به ریوارد بهتری نسبت به ورود با سفارش بازار ایجاد می کند، چون نقطه ورود به حد ضرر نزدیک تر است.
بازارهای کم نقدینگی یا جفت ارزهای با اسپرد بالا که سفارش بازار در آن ها اسلیپیج قابل توجهی دارد.
استراتژی های سوئینگ تریدینگ که سطوح ورود از قبل مشخص اند و معامله گر نمی خواهد ساعت ها پشت نمودار بماند.
خروج با سود در قیمت هدف، به صورت حد سود یا Sell Limit مستقل.
شرایطی که لیمیت اوردر مناسب نیست
خروج اضطراری از پوزیشن زیان ده؛ در این حالت اجرا مهم تر از قیمت است.
ورود در نیوز تریدینگ وقتی می خواهید در جهت حرکت وارد شوید؛ قیمت معمولا بدون پولبک حرکت می کند و لیمیت اوردر پر نمی شود. البته برای همین شرایط، لیمیت از ورود با اسلیپیج شدید جلوگیری می کند؛ انتخاب به این بستگی دارد که از دست دادن معامله برایتان گران تر است یا قیمت بد.
بازار با روند یک طرفه و قوی که اصلاح های آن کوچک تر از فاصله سفارش شماست.
۶ اشتباه رایج در لیمیت اوردر و راه حل آن ها
بیشتر زیان های مرتبط با لیمیت اوردر از خود سفارش نیست؛ از تصور اشتباه درباره رفتار آن است. این شش مورد در میان اشتباهات معامله گران تازه کار بیشترین تکرار را دارند.
ثبت سفارش دقیقا روی عدد رند یا دقیقا روی خط حمایت. در این سطوح سفارش های زیادی جمع می شود و صف طولانی است؛ ممکن است قیمت سطح را لمس کند و برگردد، بدون این که نوبت به شما برسد. راه حل: برای خرید چند واحد بالاتر از حمایت و برای فروش چند واحد پایین تر از مقاومت ثبت کنید تا احتمال پر شدن بالاتر برود. این کار نسبت ریسک به بازده را کمی کاهش می دهد و باید آگاهانه انتخاب شود.
گذاشتن قیمت لیمیت سمت اشتباه. Buy Limit بالاتر از قیمت بازار فورا اجرا می شود. راه حل: پیش از تایید، جای قیمت نسبت به قیمت فعلی را چک کنید؛ برای ورود بعد از شکست سطح، از سفارش استاپ استفاده کنید.
فراموش کردن سفارش های GTC. سفارش هفته ها در دفتر می ماند و در شرایطی اجرا می شود که تحلیل اولیه دیگر معتبر نیست. راه حل: اعتبار «تا تاریخ» بگذارید یا بازبینی سفارش های باز را در چک لیست پیش از معامله بیاورید.
نادیده گرفتن اجرای ناقص. معامله گر فکر می کند کل سفارش اجرا شده و حد ضرر را برای حجم کامل تنظیم می کند. راه حل: بعد از هر اجرا، مقدار واقعی پر شده را در تاریخچه معاملات ببینید و حجم حد ضرر و حد سود را با آن تطبیق دهید.
اعتماد به تضمین اجرا. کاربر دارایی را «فروخته شده» فرض می کند، در حالی که Sell Limit فقط ثبت شده و ممکن است هرگز پر نشود. راه حل: فروش های حیاتی (مثلا برای تامین نقدینگی) را با سفارش بازار یا استاپ انجام دهید و لیمیت را برای معامله های اختیاری نگه دارید.
تبدیل لیمیت به سفارش بازار از روی ترس جا ماندن. قیمت به سفارش نمی رسد، معامله گر صبر نمی کند و با سفارش بازار و قیمت بدتر وارد می شود؛ این رفتار همان فومو است. راه حل: اگر سفارش پر نشد، تحلیل را دوباره بررسی کنید؛ ورود نکردن معمولا کم هزینه تر از ورود در قیمت اشتباه است.
جمع بندی
لیمیت اوردر ابزاری برای کنترل قیمت است، نه تضمین معامله. اگر برای شما مهم است که فقط با قیمت مشخص وارد یا خارج شوید و از دست دادن فرصت را می پذیرید، سفارش محدود انتخاب درستی است. اگر انجام شدن معامله مهم تر از قیمت آن است، سفارش بازار یا استاپ مناسب تر است. پیش از ثبت، سه چیز را چک کنید: جای قیمت نسبت به بازار، تنظیم اعتبار سفارش، و این که در صورت اجرای ناقص چه خواهید کرد.