استراتژی معاملاتی هجینگ چیست؟ آموزش کامل پوشش ریسک با مثال

هدف اصلی هجینگ سودسازی مستقیم نیست؛ هجینگ یک ابزار مدیریت ریسک است که باید در کنار حد سود و حد ضرر و مدیریت حجم معامله استفاده شود، نه به جای آن ها.

این تفاوت را از همان ابتدا جدی بگیرید، چون یکی از رایج ترین دلایل ضرر معامله گران تازه کار در هج، همین سوءتفاهم است: معامله در ضرر می رود، تریدر از ترس بستن معامله یک پوزیشن معکوس باز می کند و اسم آن را هجینگ می گذارد. در حالی که بدون برنامه خروج، این کار فقط ثابت نگه داشتن زیان شناور و پرداخت هزینه اضافه است.

مکانیسم هجینگ چگونه کار می کند؟ (با مثال عددی)

فرض کنید ۱ لات خرید روی جفت ارز یورو به دلار در قیمت 1.0850 دارید. در EUR/USD هر پیپ حرکت برای ۱ لات استاندارد تقریبا ۱۰ دلار ارزش دارد.

حالا قیمت ۵۰ پیپ کاهش می یابد و به 1.0800 می رسد. پوزیشن خرید شما ۵۰۰ دلار در ضرر است.

اگر همان لحظه ای که نگران ریزش بودید، یک پوزیشن فروش ۱ لاتی روی همان جفت ارز باز کرده بودید، آن پوزیشن الان ۵۰۰ دلار در سود بود. جمع سود و زیان دو پوزیشن تقریبا صفر می ماند و اکوئیتی حساب تقریبا ثابت می ماند؛ چه بازار ۵۰ پیپ دیگر بریزد، چه برگردد.

این همان چیزی است که به آن قفل کردن ریسک می گویند. نکته مهم اینجاست: هج، ضرر را حذف نمی کند؛ آن را ثابت نگه می دارد تا شما زمان بخرید و بدون استرس تصمیم بگیرید. سرنوشت نهایی معامله را نحوه خروج شما از این قفل تعیین می کند، نه خود هج.

انواع استراتژی های هجینگ

روش های هج از نظر سختی اجرا و ابزار مورد نیاز با هم فرق دارند. انتخاب روش به بازار، سطح تجربه و هدف شما از پوشش ریسک بستگی دارد.

هج مستقیم (کلاسیک)

ساده ترین روش: باز کردن پوزیشن خرید و فروش همزمان روی یک نماد با حجم برابر. همان مثال EUR/USD بالا.

مزیت آن سادگی و قفل شدن کامل ریسک است. عیب آن این است که تا وقتی هر دو پوزیشن باز است، هیچ سودی هم نمی سازید و هزینه هر دو پوزیشن (اسپرد و سواپ) روی دوش شماست.

دو محدودیت فنی هم دارد که کمتر جایی گفته می شود:

اول، هج مستقیم معمولا در حساب های نوع Hedging متاتریدر امکان پذیر است. اگر حساب شما از نوع Netting باشد، باز کردن پوزیشن فروش به جای ایجاد هج، پوزیشن خرید قبلی را می بندد یا حجم خالص را کم می کند. قبل از استفاده از این روش، نوع حساب خود را در مشخصات اکانت متاتریدر چک کنید.

دوم، بروکرهای تحت رگولاتوری آمریکا طبق قانون FIFO اجازه هج مستقیم نمی دهند. بیشتر بروکرهای بین المللی که ایرانی ها استفاده می کنند این محدودیت را ندارند، اما دانستن آن برای درک تفاوت قوانین مفید است.

هج همبستگی (Correlation Hedging)

در این روش به جای همان نماد، از نمادی استفاده می کنید که همبستگی قوی با پوزیشن اصلی دارد. دو حالت دارد:

همبستگی مثبت: EUR/USD و GBP/USD معمولا هم جهت حرکت می کنند، چون هر دو در برابر دلار معامله می شوند. اگر خرید EUR/USD دارید، فروش GBP/USD می تواند بخشی از ریسک را پوشش دهد. هر دوی این نمادها جزو پر حجم ترین جفت ارزهای فارکس هستند و همین نقدشوندگی بالا، هزینه هج را پایین نگه می دارد.

همبستگی منفی: EUR/USD و USD/CHF معمولا خلاف جهت هم حرکت می کنند. برای پوشش خرید EUR/USD، می توانید خرید USD/CHF باز کنید. نمونه معروف دیگر، رابطه معکوس انس طلا با شاخص دلار است؛ تریدرهایی که پوزیشن سنگین روی طلا دارند، گاهی با پوزیشن هم جهت روی DXY یا جفت ارزهای دلاری آن را تعدیل می کنند.

هشدار مهمی که اکثر آموزش ها نمی گویند: همبستگی یک عدد ثابت نیست. در رویدادهای خبری بزرگ مثل تصمیم نرخ بهره یا داده اشتغال آمریکا، همبستگی های تاریخی می توانند موقتا بشکنند و هجی که ساخته اید عملا به دو پوزیشن جهت دار پرریسک تبدیل شود. قبل از اجرای این روش، ضریب همبستگی را در بازه های زمانی مختلف بررسی کنید و زمان انتشار اخبار مهم را از تقویم اقتصادی سایت هایی مثل فارکس فکتوری دنبال کنید.

هج با ابزارهای مشتقه (آپشن و فیوچرز)

روش استاندارد نهادهای مالی بزرگ. رایج ترین حالت، خرید اختیار فروش (Put Option) برای دارایی ای است که مالک آن هستید. با پرداخت مبلغی به نام پریمیوم، حق می گیرید دارایی را در قیمت مشخصی بفروشید؛ اگر بازار ریخت، این حق زیان شما را جبران می کند و اگر بازار رشد کرد، فقط پریمیوم را از دست داده اید. دقیقا مثل بیمه بدنه خودرو: هزینه مشخص در برابر ریسک نامشخص.

قراردادهای آتی و فوروارد هم برای قفل کردن نرخ در آینده استفاده می شوند و بیشتر به کار شرکت ها می آیند؛ مثلا واردکننده ای که سه ماه دیگر باید دلار بپردازد، با قرارداد آتی نرخ امروز را برای خودش تثبیت می کند. اگر با ساختار این ابزارها آشنا نیستید، مقاله تفاوت مارجین و فیوچرز نقطه شروع خوبی است.

ترکیب های پیشرفته تری مثل استرادل (خرید همزمان اختیار خرید و فروش با قیمت اعمال یکسان) هم وجود دارد که برای شرایط انتظار نوسان شدید بدون اطمینان از جهت طراحی شده اند و به سرمایه و تجربه بیشتری نیاز دارند.

هج با تنوع بخشی پرتفوی

روش غیرمستقیم پوشش ریسک: توزیع سرمایه بین دارایی هایی که همبستگی پایین یا معکوس دارند. مثلا نگهداری بخشی از پرتفوی در طلا که در بحران های اقتصادی معمولا خلاف دارایی های ریسکی حرکت می کند.

این روش هزینه معاملاتی مستقیم ندارد و برای سرمایه گذار بلندمدت مناسب تر است تا تریدر کوتاه مدت، چون از یک پوزیشن مشخص محافظت نمی کند؛ کل پرتفوی را مقاوم تر می کند.

روش های پیشرفته: زون ریکاوری و دلتا هجینگ

زون ریکاوری (Zone Recovery) ترکیبی از هج و افزایش حجم است: وقتی معامله وارد ضرر می شود، پوزیشن معکوس با حجم بزرگ تر باز می شود و این چرخه تا خروج قیمت از محدوده مشخص ادامه پیدا می کند. این روش در بازار رونددار می تواند ضرر را جبران کند، اما در بازار رنج، حجم و ریسک را پله پله بزرگ می کند و از نظر ماهیت به مارتینگل نزدیک است. بدون بک تست جدی و سرمایه کافی سراغ آن نروید.

دلتا هجینگ روش نهادی تری است که در معاملات آپشن استفاده می شود: پرتفوی طوری متعادل می شود که حساسیت آن به حرکات کوچک قیمت دارایی پایه (دلتا) نزدیک صفر بماند. نیازمند بازتنظیم مداوم است و برای تریدر خرد فارکس کاربرد روزمره ندارد؛ دانستن مفهومش اما برای درک رفتار بازیگران بزرگ مفید است.

هجینگ در بازارهای مختلف

اصل هج همه جا یکی است، اما ابزار اجرای آن در هر بازار فرق دارد.

هجینگ در فارکس

فارکس به سه دلیل یکی از ساده ترین بسترهای اجرای هج است: نقدشوندگی بالا و اسپرد کم در جفت ارزهای اصلی، معامله دوطرفه بدون محدودیت، و بازار ۲۴ ساعته که اجازه می دهد قبل از هر رویداد خبری واکنش نشان دهید. همین سهولت اما با اهرم ترکیب می شود و اگر لوریج مناسب انتخاب نکرده باشید، مدیریت دو پوزیشن همزمان می تواند به جای کاهش ریسک، آن را چند برابر کند.

هجینگ در بورس ایران

در بورس تهران فروش استقراضی سهام وجود ندارد، پس هج مستقیم به سبک فارکس ممکن نیست. ابزارهای عملی هج در بازار ایران این ها هستند:

اختیار فروش تبعی: ساده ترین بیمه سهام. همزمان با نگهداری سهم، اوراق تبعی آن را می خرید و کف قیمت فروش برای خودتان تضمین می کنید. یک مثال با عدد: اگر ۱۰۰ هزار سهم ۵۰۰ تومانی دارید (۵۰ میلیون تومان) و اختیار فروش با قیمت اعمال ۵۰۰ تومان را با پریمیوم مثلا ۵ میلیون تومان بخرید، حداکثر زیان شما به همان ۵ میلیون تومان محدود می شود، هر چقدر هم سهم بریزد.

قراردادهای اختیار معامله و آتی: روی سهام منتخب، صندوق های طلا و کالاها فعال اند و امکان موقعیت فروش (معامله دوطرفه) می دهند.

تنوع بخشی صنعتی و ارزی: مثلا ترکیب سهام صادرات محور (که از رشد دلار منتفع می شوند) با صنایع واردات محور، بخشی از ریسک نرخ ارز پرتفوی را خنثی می کند.

هجینگ در ارز دیجیتال

در کریپتو، ابزار اصلی هج قراردادهای فیوچرز و پرپچوال هستند: اگر بیت کوین اسپات دارید و نگران اصلاح هستید، بدون فروش دارایی، یک پوزیشن شورت فیوچرز با حجم معادل باز می کنید. نکته خاص کریپتو، فاندینگ ریت پرپچوال هاست که مثل سواپ فارکس، هزینه نگهداری هج را ساعت به ساعت تغییر می دهد و در بازار هیجانی می تواند سنگین شود.

نوسان کریپتو چند برابر فارکس است و همین، هم نیاز به هج را بیشتر می کند و هم هزینه اشتباه در آن را. اگر بین این دو بازار مردد هستید، مقاله تفاوت فارکس و کریپتو معیارهای انتخاب را باز کرده و اگر تازه می خواهید شروع کنید، راهنمای ورود به بازار کریپتو را بخوانید.

اجرای گام به گام استراتژی هجینگ

هج موفق قبل از باز شدن پوزیشن هج طراحی می شود، نه وسط ضرر. این پنج گام را به ترتیب بردارید:

گام اول، دلیل هج را مشخص کنید. دقیقا از چه چیزی محافظت می کنید؟ یک رویداد خبری مشخص؟ نگهداری پوزیشن در تعطیلات آخر هفته؟ سود شناوری که نمی خواهید از دست برود؟ اگر جواب «چون معامله ام در ضرر است و می ترسم» باشد، مشکل شما با هج حل نمی شود.

گام دوم، ابزار را انتخاب کنید. برای پوشش کوتاه مدت همان نماد، هج مستقیم؛ برای پوشش ریسک کلی دلار، نماد همبسته؛ برای بیمه بلندمدت، آپشن.

گام سوم، نسبت هج را تعیین کنید. هج کامل (حجم برابر) کل ریسک و کل پتانسیل سود را قفل می کند. هج جزئی، مثلا ۵۰ درصد حجم پوزیشن اصلی، ریسک را نصف می کند اما اجازه می دهد اگر تحلیل شما درست بود، هنوز سود بسازید. برای اکثر تریدرها هج جزئی نقطه تعادل بهتری است و با اصول مدیریت سرمایه هم سازگارتر است، چون کل مارجین حساب را درگیر دو پوزیشن سنگین نمی کند.

گام چهارم، زمان بندی ورود. بهترین زمان باز کردن هج، قبل از رویداد پرریسک است، وقتی هنوز اسپردها باز نشده اند؛ نه وسط هیجان بازار که اسپرد چند برابر می شود.

گام پنجم، شرط خروج را از قبل بنویسید. کدام سناریو هج را می بندد؟ کدام سناریو پوزیشن اصلی را؟ این مهم ترین گام است و به قدری تعیین کننده است که بخش بعدی را کامل به آن اختصاص داده ایم.

چگونه از هج قفل شده خارج شویم؟ (سه سناریوی عملی)

فرض کنید هج مستقیم باز کرده اید و ضرر شما مثلا روی ۵۰۰ دلار قفل شده. سه راه پیش رو دارید:

سناریوی اول، بستن پوزیشن هج و نگه داشتن پوزیشن اصلی. وقتی مناسب است که رویداد پرریسک تمام شده و تحلیل شما نشان می دهد بازار به جهت پوزیشن اصلی برمی گردد. مثلا پوزیشن خرید دارید، بازار ریخته و به یک حمایت معتبر رسیده؛ پوزیشن فروش (هج) را با سود می بندید و اجازه می دهید پوزیشن خرید در برگشت بازار ضررش را جبران کند. ریسک این سناریو: اگر برگشتی در کار نباشد، ضرر از نقطه قفل شده بزرگ تر می شود. پس بستن هج باید مثل ورود به یک معامله جدید، تریگر مشخص داشته باشد.

سناریوی دوم، بستن هر دو پوزیشن. وقتی مناسب است که دلیل ورود به معامله اصلی از بین رفته باشد. ضرر قفل شده را می پذیرید، هزینه ها را متوقف می کنید و با ذهن آزاد دنبال موقعیت بعدی می روید. این کار شکست نیست؛ اجرای درست استراتژی خروج از معامله است و معمولا ارزان ترین سناریو در بلندمدت همین است.

سناریوی سوم، مدیریت فعال هر دو پوزیشن. تریدرهای باتجربه گاهی در سقف و کف های محدوده رنج، پوزیشن سودده را می بندند و دوباره باز می کنند تا ضرر قفل شده را به تدریج کاهش دهند. این روش به مهارت بالا در تشخیص محدوده نیاز دارد و اگر بازار از رنج خارج شود، به راحتی ضرر را بزرگ تر می کند. برای تریدر تازه کار توصیه نمی شود.

هزینه واقعی هجینگ چقدر است؟ (محاسبه با عدد)

هج رایگان نیست و سه هزینه دارد که روی هم جمع می شوند. با یک مثال واقعی حساب کنیم: هج مستقیم ۱ لات EUR/USD به مدت ۱۰ شب.

هزینه اول، اسپرد: هر پوزیشن هنگام باز شدن اسپرد می پردازد. با اسپرد ۱ پیپ، دو پوزیشن یعنی حدود ۲۰ دلار.

هزینه دوم، سواپ یا بهره شبانه: هج بلندمدت از همین محل به مرور هزینه قابل توجهی به حساب تحمیل می کند. در اکثر بروکرها سواپ هر دو جهت EUR/USD منفی است؛ مثلا حدود منفی ۷ دلار برای هر شب خرید و منفی ۱ دلار برای هر شب فروش در هر لات (اعداد دقیق در هر بروکر و هر دوره متفاوت است و باید در مشخصات نماد چک شود). یعنی حدود ۸ دلار در شب و با احتساب سواپ سه برابری چهارشنبه ها، در ۱۰ شب چیزی حدود ۹۵ تا ۱۰۰ دلار.

هزینه سوم، کمیسیون در حساب هایی که دارند، برای هر دو پوزیشن جداگانه.

جمع مثال ما: نگه داشتن یک هج کامل ۱ لاتی فقط برای دو هفته، حدود ۱۲۰ دلار هزینه دارد؛ بدون اینکه حتی یک دلار سود بسازد. حالا مشخص می شود چرا هج باید موقت و هدفمند باشد: هجی که «تا ببینیم چه می شود» باز می ماند، عملا یک هزینه مستمر و بدون بازده است.

یک نکته مارجینی هم بدانید: بسیاری از بروکرها برای پوزیشن های هج شده مارجین کمتری بلوکه می کنند (Hedged Margin)، اما این آزاد بودن مارجین نباید شما را به باز کردن پوزیشن های جدید وسوسه کند؛ چون با بسته شدن یکی از دو پوزیشن هج، مارجین مورد نیاز ناگهان برمی گردد و ممکن است حساب را به محدوده کال مارجین نزدیک کند.

مزایا و معایب استراتژی هجینگ

مزایا:

حفظ سرمایه در برابر حرکات ناگهانی و گپ های قیمتی، جایی که حد ضرر معمولی ممکن است با اسلیپیج در قیمت بدتری اجرا شود

خرید زمان برای تصمیم گیری بدون بستن پوزیشن اصلی

امکان عبور از رویدادهای خبری و آخر هفته بدون خروج از بازار

کاهش فشار روانی و جلوگیری از تصمیم های هیجانی وسط نوسان

معایب:

محدود شدن سود به همان اندازه که ضرر محدود می شود

هزینه مضاعف اسپرد، کمیسیون و سواپ که با زمان جمع می شود

پیچیدگی مدیریت همزمان چند پوزیشن، مخصوصا در هج همبستگی

ریسک تبدیل شدن به ابزار فرار از پذیرش ضرر و به تعویق انداختن تصمیم

هج کنیم یا نه؟ مقایسه با حد ضرر و سایر روش ها

هج تنها ابزار مدیریت ریسک نیست و در خیلی از موقعیت ها بهترین ابزار هم نیست. این مقایسه به شما می گوید کی سراغ کدام بروید:

حد ضرر برای معاملات معمولی روزانه تقریبا همیشه انتخاب بهتری است: ارزان است، ساده است و ضرر را قطع می کند نه قفل. اگر مشکل شما این است که استاپ هایتان مدام فعال می شوند، راه حل، اصلاح نقطه ورود و نسبت ریسک به ریوارد است، نه جایگزین کردن استاپ با هج.

کاهش حجم یا بستن بخشی از پوزیشن وقتی جواب می دهد که فقط می خواهید استرس را کم کنید؛ نصف پوزیشن را ببندید، هم ریسک نصف شده هم هزینه جدیدی نداده اید. برای پوزیشن های در سود، سیو سود و انتقال استاپ به نقطه ورود همین کار را بدون هیچ هزینه ای انجام می دهد.

هج جایی معنا پیدا می کند که بستن پوزیشن به هر دلیل گران یا نامطلوب است: پوزیشن بلندمدتی که نمی خواهید چرخه مالیاتی یا کارمزدی آن را بشکنید، سود شناور بزرگی که باید از یک رویداد خبری مشخص عبور کند، یا پرتفویی که خروج و ورود مجدد به آن هزینه بر است.

قاعده سرانگشتی: اگر افق پوشش ریسک شما چند ساعت تا چند روز و دلیل آن یک رویداد مشخص است، هج ابزار درستی است. اگر افق نامشخص است و دلیل، ترس است، حد ضرر و کم کردن حجم را انتخاب کنید.

قوانین بروکرها و پراپ فرم ها درباره هجینگ

قبل از اجرای هر روش هج، این محدودیت ها را چک کنید؛ نادیده گرفتنشان می تواند مستقیم به بسته شدن حساب ختم شود.

در بروکرهای معمولی: نوع حساب (Hedging یا Netting) را بررسی کنید و مطمئن شوید بروکر شما هج مستقیم را مجاز می داند. بسیاری از بروکرهای بین المللی در دسترس کاربران ایرانی از این قابلیت پشتیبانی می کنند، اما شرایط مارجین و سواپ آن ها متفاوت است.

در پراپ تریدینگ داستان جدی تر است. قوانین رایج پراپ فرم ها درباره هج معمولا این شکلی است:

هج داخل یک حساب: در برخی پراپ فرم ها مجاز و در برخی کاملا ممنوع است. حتی جایی که مجاز است، معمولا هج در لحظه انتشار اخبار پرنوسان محدودیت دارد.

هج بین چند حساب: در بسیاری از پراپ فرم ها تخلف جدی محسوب می شود؛ چه بین دو حساب خودتان در یک مجموعه، چه بین حساب شما و حساب شخص دیگر، چه بین دو پراپ فرم مختلف. حتی هج غیرمستقیم روی نمادهای همبسته (مثلا خرید EUR/USD در یک حساب و فروش GBP/USD در حساب دیگر) در بسیاری از مجموعه ها شناسایی و منجر به رد شدن حساب می شود.

دلیلش ساده است: هج بین حسابی راهی برای دور زدن چالش با ریسک کنترل شده و منتقل شده است و سیستم های تحلیل رفتار معاملاتی پراپ ها دقیقا برای کشف همین الگو طراحی شده اند. اگر با سرمایه پراپ کار می کنید یا قصدش را دارید، قبل از هر چیز بخش قوانین هج همان مجموعه را بخوانید؛ راهنمای بهترین پراپ های خارجی برای ایرانیان دید خوبی از تفاوت قوانین مجموعه های معتبر می دهد.

اشتباهات رایج معامله گران در هج کردن

هج هیجانی: باز کردن پوزیشن معکوس وسط ضرر، بدون برنامه، فقط برای فرار از دیدن عدد قرمز. این رایج ترین اشتباه معامله گران تازه کار در این حوزه است و ریشه آن معاملاتی نیست؛ به ناتوانی در پذیرش ضرر برمی گردد که در روانشناسی معامله گری باید حل شود.

هج بدون تاریخ انقضا: هجی که برای یک رویداد مشخص باز نشده، معمولا هفته ها باز می ماند و سواپ می پردازد. برای هر هج، همان اول یک مهلت تصمیم گیری تعیین کنید.

اعتماد کورکورانه به همبستگی: اجرای هج همبستگی فقط بر اساس رابطه تاریخی دو نماد، بدون چک کردن شرایط فعلی. همبستگی ها در رژیم های مختلف بازار عوض می شوند.

نادیده گرفتن حجم: هج با حجم نابرابر بدون محاسبه، نه پوشش کامل می دهد نه سود جهت دار؛ فقط یک پوزیشن خالص تصادفی می سازد. اگر عمدا هج جزئی می زنید، درصدش باید انتخاب آگاهانه باشد.

ثبت نکردن نتایج: بدون ژورنال معاملاتی به سختی می توانید ارزیابی کنید هج هایتان در مجموع هزینه شان را جبران کرده اند یا فقط ضررها را کش داده اند. هر هج را با دلیل ورود، هزینه نهایی و نتیجه ثبت کنید؛ بعد از ۱۰ مورد، خودتان الگوی رفتارتان را می بینید.

هجینگ برای چه کسانی مناسب است؟

هج ابزار مناسبی برای شماست اگر: پوزیشن های چندروزه یا بلندمدت نگه می دارید، حجم سرمایه تان طوری است که خروج و ورود مجدد هزینه معناداری دارد، با تقویم اقتصادی کار می کنید و رویدادهای پرریسک را از قبل می شناسید، و از همه مهم تر، انضباط بستن هج طبق برنامه را دارید.

هج فعلا برای شما نیست اگر: اسکالپر یا تریدر روزانه هستید (هزینه هج در تایم فریم پایین توجیه ندارد)، هنوز با حد ضرر راحت نیستید، یا حساب کوچکی دارید که تحمل مارجین دو پوزیشن همزمان را ندارد. در این صورت تمرکز روی مدیریت ریسک کلاسیک بازدهی بیشتری برایتان دارد.

در هر دو حالت، اولین هج های خود را با پول واقعی اجرا نکنید. سناریوی کامل ورود، قفل و خروج را چند بار در حساب دمو تمرین کنید تا رفتار مارجین، سواپ و بستن یکی از دو پوزیشن هج را عملا ببینید؛ تفاوت دانستن و اجرا کردن در هج، دقیقا همان جایی است که حساب های واقعی آسیب می بینند.

سوالات متداول

آیا هجینگ سودآور است؟

خیر، هدف هج سودسازی نیست. یک هج کامل، سود و زیان را همزمان قفل می کند و خودش هزینه هم دارد. سود شما همچنان باید از تحلیل درست جهت بازار بیاید؛ هج فقط ریسک مسیر را مدیریت می کند.

تفاوت هجینگ و نتینگ چیست؟

این دو، حالت های حساب معاملاتی هستند. در حساب Hedging می توانید همزمان پوزیشن خرید و فروش روی یک نماد داشته باشید. در حساب Netting پوزیشن های مخالف با هم تجمیع می شوند و فقط حجم خالص باقی می ماند؛ یعنی هج مستقیم در آن ممکن نیست.

آیا هج کردن در پراپ تریدینگ مجاز است؟

بستگی به قوانین هر مجموعه دارد. هج داخل یک حساب در برخی پراپ ها مجاز است، اما هج بین حساب ها یا بین پراپ فرم های مختلف در بیشتر مجموعه ها تخلف محسوب می شود و به رد شدن حساب منجر می شود.

فرق هجینگ با حد ضرر چیست؟

حد ضرر معامله را در نقطه مشخص می بندد و ضرر را قطعی اما محدود می کند. هج معامله را باز نگه می دارد و ضرر را قفل می کند تا بعدا تصمیم بگیرید. حد ضرر ارزان تر و ساده تر است؛ هج انعطاف بیشتری می دهد اما هزینه و پیچیدگی دارد.

آیا در بورس ایران می توان هج کرد؟

بله، اما نه با پوزیشن معکوس مستقیم، چون فروش استقراضی سهام وجود ندارد. ابزارهای عملی هج در ایران، اختیار فروش تبعی، قراردادهای اختیار معامله و آتی، و تنوع بخشی پرتفوی هستند.

هج جزئی چیست و چه نسبتی مناسب است؟

هج جزئی یعنی پوشش بخشی از حجم پوزیشن اصلی، مثلا ۵۰ درصد. نسبت مناسب به میزان اطمینان شما از تحلیل و اهمیت رویداد پیش رو بستگی دارد؛ هرچه رویداد پرریسک تر و اطمینان کمتر، نسبت هج بالاتر.

آیا هجینگ در همه بروکرها امکان پذیر است؟

خیر. بروکرهای تحت قوانین آمریکا به دلیل قانون FIFO اجازه هج مستقیم نمی دهند و برخی حساب ها از نوع Netting هستند. بسیاری از بروکرهای بین المللی در دسترس کاربران ایرانی هج را پشتیبانی می کنند، اما همیشه قبل از معامله، مشخصات حساب و قوانین بروکر را بررسی کنید.